Pain

Chapter 18: Playing with fire

Όμορφα λάθη,
λάθη που θα ξανά κάναμε...
ξανά και ξανά.
—

«Οι κόμποι είναι καλοί. Μην τους φοβάσαι. Σαν δυσκολέψει μια κατάσταση θα σφιχτούν και άλλο μεταξύ τους.», λένε.

Και ίσως να έχουν δίκαιο που το λένε.
Ίσως οι κόμποι είναι εκείνοι που θα μείνουν μέχρι το τέλος. Οι κόμποι είναι εκείνοι που θα περάσουν μέσα από τις δυσκολίες και θα παραμείνουν δεμένοι μαζί.

Και έτσι ακριβώς κάνεις, δεν τους φοβάσαι.
Δεν τους φοβάσαι γιατί, τι μπορεί να πάει λάθος;
Κόμποι είναι, σφικτά δεμένοι κόμποι.
Που αν μη τι άλλο, πνέουν μια ασφάλεια καθώς ξέρεις πως ότι και να γίνει δεμένοι μεταξύ τους θα παραμείνουν.

Και θα σου πω,
πως οι κόμποι που δένονται σφικτά,
σαφώς και δεν λύνονται.
Μένουν δεμένοι ότι και αν γίνει.

Μα ποτέ μην ξεχνάς πως,
ότι δεν λύεται,
κόπτεται.

Ο κόσμος της ήταν σε φωτιά δυο εβδομάδες, μα εκτός από τον κόσμο της, η καρδιά της επίσης τυλίχτηκε στις φλόγες που η ίδια τον άφησε εκούσια να της βάλει.

Ο Αχιλλέας Σλέιερ ωστόσο αποτελούσε τύπο άντρα μοναδικής κατηγορίας, και αυτό το κατάλαβε πολύ νωρίς μα επέλεξε να το αγνοήσει. Που σημαίνει πως για εκείνον, το να της βάζει φωτιές είναι παιχνίδι. Και μάλιστα ένα παιχνίδι που έχει δείξει να απολαμβάνει αρκετά.

Δεν υπάρχουν σωστά λόγια να περιγράψουν την σχέση που εκείνη και ο αρχηγός έχουν μεταξύ τους. Μα αν μέσα στις δυο εβδομάδες στασιμότητας των αποστολών έμαθε κάτι, αυτό είναι πως σε αντίθεση με τον Αχιλλέα, η σχέση της με τον Ίθαν μπορεί να περιγράφει με λόγια.

Είναι μια σχέση πλατωνική, μια σχέση ανάμεσα σε δυο αντίθετους χαρακτήρες που όμως είναι τόσο στενή και ειλικρινής που και η ίδια πολλές φορές ακόμη πιάνει τον εαυτό της να αναρωτιέται πως κάτι τέτοιο συνέβη.

Τα συνεχόμενα πειράγματα του άντρα προς την «προστατευόμενη» του έκαναν όλους στην έπαυλη να ξυπνούν με το άγχος αν η εκτελέστρια θα έχει τελικά δολοφονήσει τον Ίθαν. Προς έκπληξη τους όμως η ατίθαση ξανθιά με τα καταγάλανα παγερά μάτια δείχνει να τρέφει μια ιδιαίτερη συμπάθεια στον καστανόξανθο σωματοφύλακα της.

Ετοίμαζε πρόχειρα το αποψινό σύνολο για την αποστολή της, όταν η πόρτα άνοιξε απροειδοποίητα με έναν δυνατό γδούπο. Δεν χρειάστηκε καν να αντικρίσει τον εισβολέα για να καταλάβει ποιος είναι ο άξεστος παρείσακτος που μόλις την ενόχλησε στον χώρο της. Ωστόσο δεν είχε την παραμικρή όρεξη να αλληλεπιδράσει με τον αγενή αρχηγό όποτε συνέχισε ανενόχλητη από την παρουσία του να ξεδιπλώνει τα ρούχα της.