Pain

Chapter 35: Monte Carlo

Τι σημαίνει «Σ' αγαπώ»;
Αρχικά σημαίνει: Να' σαι δω.
—

Πληγές.
Σήμερα θα μιλήσουμε για πληγές.
Και πρόσεξε με,
όχι εκείνες που κοσμούν το σώμα σου.

Άλλες πληγές.
Πληγές που «στολίζουν» την ψυχή σου.

Όποτε ετοιμάσου γιατί πιθανόν να πονέσεις.
Και αν πονέσεις να θυμάσαι ότι πληγή ακόμη δεν έχει κλείσει...
Είναι ακόμη ανοιχτή...

Τρεις βαλίτσες και αρκετές τσάντες μετά ήταν έτοιμη να μπει στο αμάξι που τους περίμενε στην αυλή του σπιτιού. Με τα μαύρα γυαλιά ηλίου να κρύβουν τα καταγάλανα μάτια της έκλεισε την πόρτα με βρόντο και κάθισε αναπαυτικά στην θέση της.

Δεν μίλησε, μήτε κοίταξε και κανέναν. Μπορούσε να νιώσει τα μάτια των υπολοίπων καρφωμένα πάνω της μα αντί να νιώσει αμηχανία τρέφονταν με αυτοπεποίθηση. Η πόρτα άνοιξε και έκλεισε για ακόμη για φορά μα η βαριά κολόνια που συνόδευσε τον αρχηγό καθώς εισήλθε στο αμάξι την έκανε να δαγκώσει δυνατά την γλώσσα της.

Η βραχνή φωνή του έσπασε την νεκρική σιγή, "Λούκ Μάιερ.", ανακοίνωσε, "Ο επόμενος στόχος.", εξήγησε και η κοπέλα ασυναίσθητα άγγιξε τον λαιμό της. Στην συνηδητοποιηση όμως της απουσίας ενός συγκεκριμένου κοσμήματος, έβγαλε τα γυαλιά της αστραπιαία, "Ξαχασα κάτι πίσω.", εξήγησε απλά και άνοιξε την πόρτα χωρίς να περιμένει για καμία άδεια.

Ο οργανισμός της λειτούργησε ασυνείδητα, δεν θα μπορούσε μα μην φοράει αυτό το κολιέ. Ήταν πλέον κομμάτι του εαυτού της.

Με γοργό βηματισμό ανέβηκε τα σκαλιά μα μόλις έφτασε έξω από την κλειστή πόρτα του δωματίου της η πόρτα του αρχηγού άνοιξε αργά, συνοδευόμενη από ένα τρίξιμο. Τα μάτια της μετατέθηκαν στην γνώριμη φιγούρα της Σοφίας μα εκείνο που έκοψε την ανάσα της αστραπιαία ήταν το πουκάμισο του αρχηγού που χρησιμοποιούσε η κοπέλα σαν φόρεμα.

Η μελαχρινή Ιταλίδα κοίταξε απευθείας το πάτωμα. Ένιωθε ευάλωτη να βρίσκεται μόνη με την ξανθιά εκτελέστρια. Δικαιολογημένα σαφώς μιας και έχει βρεθεί μάρτυρας μπροστά σε πολλές «άγριες» σκηνές της. Όπως εκείνη που κάρφωσε τον Αχιλλέα στην πλάτη με ένα μαχαίρι μπροστά σε όλους. Η ανάμνηση έχει στοιχειώσει το μυαλό της και είναι αδύνατον να την ξεχάσει.

Μα και η Ρεγγίνα στήλωσε τα μάτια της στην πόρτα μπροστά της, δεν άντεχε να βλέπει τα ρούχα του Αχιλλέα πάνω της. Αποτέλεσε και εκείνη εξάλλου μάρτυρας στις πιο αποκαρδιωτικές σκηνές. Όπως σε εκείνη στην δεξίωση όπου το χέρι της Σοφίας ήταν μπλεγμένο σε εκείνο του αρχηγού.