Pain

Chapter 25: Tarot cards

Μέχρι τα άγρια ζώα
μάθουν να γράφουν,
κάθε ιστορία θα θεοποιεί
τον κυνηγό...
—

Υπάρχει κάτι βαθιά ριζωμένο στα μυαλά των ανθρώπων. Και αυτό είναι η περίτρανη επιθυμία του να γνωρίζουμε τι επρόκειτο να συμβεί.

Θελουμε να ξέρουμε τι θα επέλθει στην ζωή μας γιατί φοβόμαστε το άγνωστο. Δεν μας αρέσει να ζούμε στην άγνοια.

Έτσι πολλές φορές προγραμματίζουμε το μέλλον μας ώστε να έχουμε τον έλεγχο του τι θα συμβεί. Τραβάμε γραμμές, υπογραμμίζουμε και φτιάχνουμε κουτάκια στην ζωή μας ούτως σώστε να την έχουμε όσο πιο πολύ του χεριού μας γίνεται.

Και κάθε φορά που χαμογελάμε στον πίνακα αυτόν που φτιάξαμε, διότι με κόπο και ιδρώτα καταφέραμε να προσεγγίσουμε με υποθέσεις το μέλλον μας ώστε να το γνωρίζουμε κάθε τέτοια φορά λοιπόν η Μοίρα πετάει στον δρόμο μας κάτι ή κάποιον.

Και τότε αυτό το καλά μελετημένο πρόγραμμμα διαλύεται. Ο πίνακας μας μουντζουρώνετε, τα αυστηρά τετραγωνάκια χάνουν το σχήμα τους.

Και για δες...που αυτό δεν το περιμέναμε.
Ποτέ δεν το περιμένουμε.
Ποτέ δεν τον περιμένουμε.

~<>~

Δεν ήταν νευρικός, απλά ενοχλημένος. Ενοχλημένος από τις φωνές του πατέρα του και του Ιάκωβου όπου πλακώναν η μια την άλλη αγενέστατα. Κανένας από τους δυο δεν άφηνε τον συνομιλητή του να ολοκληρώσει πράγμα που προκαλούσε ίλιγγο στον αρχηγό πίσω από το γραφείο του.

Μα η υπομονή είχε και τα όρια της. Και η δίκη του υπομονή είχε όρια πολύ χαμηλά. Έτσι έπιασε εκνευρισμένος πλέον, την κορυφή της μύτης του και αφήνοντας την χτύπησε το χέρι του με δύναμη στην τραχεία επιφάνεια του ξύλου.

Επιτυχημένα αυτή του η κίνηση τράβηξε τα βλέμματα των αντρών και έκλεισε αστραπιαία τα στόματα τους. Σήκωσε τα μάτια του πρώτα στον πατέρα του και έπειτα στον Ιάκωβο.

Το γεγονός και μόνο, ότι βρίσκονταν στον ίδιο χώρο, κλεισμένοι και οι τρεις μέσα στο γραφείο του, κρυφά από όλους τους υπόλοιπους ήταν κάτι αρκετά το ανησυχητικό. Και οι δυο άντρες, που έρχονταν σε μια εξαιρετικά εξουθενωτική συντριβή αρκετή ώρα τώρα δεν βοηθούσαν στην κατάσταση.

Έτσι με όση ηρεμία του είχε απομείνει ακούμπησε την πλάτη του πίσω στην δερμάτινη ψηλή καρέκλα του, "Είπες πως το θέμα που εκκρεμεί προς συζήτηση, είναι άκρως σοβαρό.", απευθύνθηκε σκληρά στον πατέρα του, "Ζήτησες συνάντηση υπό την άγνοια όλων. Μια κρυφή συζήτηση που θα λάβει χώρα αυστηρά στο γραφείο μου.", πλέον απευθύνονταν στον Ιάκωβο.