KUMPAS

Chapter 41

JEMA

I was locking my door when I felt a presence behind my back. Lumingon ako at nakita ko si Daniel, he looks like shit. I dropped my keys tuloy upon seeing him.

Potek!

Mabilis akong yumuko para damputin ang susi pero ganun din ang ginawa niya kaya nagpang abot ang mga kamay namin. Nahawakan niya ang kamay ko pero agad ko itong binawi. Naiwan ang susi sa sahig.

"Here." he said after picking it up for me.

"Thanks." sagot ko sabay kuha ng susi sa kanya.

"You're welcome." he replied while smirking.

I just sighed. Hindi naman ako rude na tao. I will still say thank you kahit demonyo ang kausap ko.

Because of his presence, nanginginig ang mga kamay ko habang nila-lock ang pinto.

"Relax babe." sabi niya sa likod ko.

Babe.

My god, kelan titigil ang lalaking ito? Na bwiset na naman ang umaga ko dahil sa kanya. I ignored him and started walking to the elevator kaso sinundan niya ako.

"Why are you here and why are you following me?" I stopped and asked.

"I live here. Don't you know?" nakangising sagot nito.

Oh shit. Kaya pala nakita ko sa parking area ang kotse niya. I thought may binisita lang siya dito. Bakit hindi ko naisip agad yun?

"Are you kidding me? Bakit dito?" inis na tanong ko.

"Bakit hindi?" pilosopong sagot niya.

Sarap niya batukan, promise.

"Ang laki laki ng Metro Manila pero dito ka pa talaga kumuha ng unit? Nang aasar ka ba talaga? Sinong may matinong pag iisip ang titira sa tabi ng ex niya?" sabi ko.

"First, you don't own this building so anyone, I mean anyone, can rent or buy a unit here. Second, I don't make asar-asaran, pang bata lang yan. Third, I'm not insane. Gusto ko lang na nasa tabi mo palagi." paliwanag niya sabay kindat.

Ewwww.

"You're really insane Daniel! Huwag mong akalain na nakalimutan ko na ang mga ginawa mo sa akin nung isang araw." sabi ko.

"Ah that one, namiss mo ba ang mga halik at haplos ko babe?" he asked while smiling devilishly.

Lumapit siya sa akin kaya napaatras ako sa kanya. Buti na lang may lumabas sa isang unit kaya tumigil siya at yumuko habang dumadaan sa amin yung tao.

Ang gago, takot naman palang mamukhaan ng publiko. Sinamantala ko ito para makaalis na din. I followed that person.

"Jema, wait!" he said.

Saglit akong lumingon sa kanya.

"I'm warning you. Don't you go near me again." I replied.

"You know that I love you, babe!" sigaw niya.

Akala ko chicken nuggets 😅

Napatingin na tuloy sa amin yung tao. Parang hinihintay kung sasagot ako.

"Grrrr." sabi ko na lang sabay pasok na sa elevator.

Buti na lang at hindi na siya sumunod sa akin or else mala-late ako sa trabaho.

On the way to my car, sinalubong ako agad ni Mr. Rodriguez. Parang may gustong sabihin.

"Good morning ma'am." bati niya.