CHAPTER 14

119K 2.4K 95
                                        


                 NAPATIGIL siya at napatitig sa akin. "Hindi ka tatakas?" Nanginginig ang kamay kong hinawakan siya sa braso.

"Hindi na, basta huwag mo lang saktan ang mga mahal ko sa buhay," I whispered, bowing my head, almost speaking under my breath. What I said was against my will, but I am willing to surrender everything just for the sake of my parents' safety.

He is so cruel for putting me into this kind of tight situation. Iniipit niya ako basta masunod lang ang gusto niya—making me realize that he was wrong when he told me that the world is unfair. It is not the world, but those selfish people like him.

Napabitaw ako ng hawak sa braso niya at napayuko.

"That's our contract, then. Kapag lumabag ka, alam mo na ang mangyayari." His pupils dilated with a hint of menace and satisfaction. I badly wanted to curse him, but I was left nodding my head.

Sana nga lang kahit hindi ko siya ginustong pakasalan ay matuto niya akong respetuhin, kahit hindi na bilang asawa niya—kahit para na lang sa anak namin. I don't like my child to grow up in a family where his or her breakfast is shouting and hatred from us.

My baby deserves to grow up in a world full of love and gentleness, maybe far from his father's world, but I do hope Lucian's love for his child would give what our child deserves—not for us, but for our baby. Kahit para na lang talaga sa anak naming.

"Do you love Quevas?" Napaangat ako ng tingin sa kanya dahil sa tanong niya. Where did he get that sudden question?

He was staring at me deeply. He was trying to read me, yet his question weighed heavy—parang matagal na niyang kinikimkim ang tanong na iyon sa sarili niya at ngayon lang siya nagkaroon ng pagkakataon para klaruhin.

"Magkasama kayo ng ilang taon, kaya sagutin mo ang tanong ko." He emphasized his every word. Malamig ang boses niya, at lahat ng salitang sinasabi niya ay may diin. He wasn't just saying it—he was demanding me to answer his questions.

I looked down, realizing that he knew everything that had happened in my life. He really knows a lot about me—kasama na siguro ang pagsama namin ni Hazelton sa iisang bahay noon, but we never became intimate. However, he tried to harass me, but I never allowed him to devour me. Ang naging samahan namin ni Hazelton ay malayo sa ginagawa namin ni Lucian.

Napakunot-noo ako. Kaya ba nagagalit siya dahil iniisip niyang ang pakikitungo ko sa kanya ay kagaya din ng pakikitungo ko kay Hazelton noon?

"Hindi ko siya gusto," may diin na pagbigkas ko dahil 'yon ang totoo. I never liked Hazelton; I never fell in love with him. Tinaas niya ang kaliwang kilay niya at may pagdudang tiningnan ako. Bakit pa siya magdududa? Hindi pa ba sapat na siya ang nakauna sa akin?

"Really, huh? Then what's their plan now? I know that you know something. Stop playing innocent. Ano ang pinaplano niyo? Answer me, Sevilla!" His voice was like a storm, and I almost flinched as my fingertips fidgeted with my clothes.

I can't help but look at him with curiosity. Why does it feel like he was subtly accusing me of something? Paano ko malalaman ang pinaplano nila Hazelton ngayon ni hindi nga ako makalabas sa mansion niya? Nag-iisip ba siya?

"Wala na akong alam bukod sa mission na dapat kong gawin noon."
He stared at me. The expression on his face doesn't want to believe me.

"Liar. Lahat ng ito ay alam kong plinano ng ama ni Quevas, at hindi ako naniniwala na wala kang alam sa kasunod nilang plano. You just look innocent, but you were never an angel. You know how to make games in your palm too. I am so disappointed."

DEVIL'S WRATH 1: Lucian Velorca (COMPLETED)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon