DEVIL'S WRATH 1: Lucian Velorca (COMPLETED)

CHAPTER 39

NAPAATRAS ako nang tumayo siya at unti-unting lumapit sa puwesto ko. He has pitch-black eyes that make the atmosphere heavy. Lahat ng nararamdaman kong takot sa kanya noon ay muling bumalik.

"Huwag kang lumapit! Napakasama n'yo ng ama mo!" nanginginig ang kamay ko habang nakatingin ako sa kanya. Napatigil siya ng sandali at napatitig sa akin.

"Milk, come on, stay there! We need to talk." There's firmness in his voice but I only gazed at him in furry.

"Demonyo ka, Hazelton! Tigilan mo na ako! Please, pakawalan mo ako dito!"

Mabilis na nag si laglalagan ang luha ko habang nakatingin ako sa kanya. Natatakot ako sa pwede niyang gawin. He step his feet forward, so I move backward ngunit pinanlamigan ako lalo na nang wala na akong maatrasan pa. Nakadikit na ang likod ko sa pader at kaming dalawa lang ang tao dito sa loob. Nagpumiglas ako nang lumapit na siya at hinawakan ako sa magkabilang braso.

"Bitawan mo ako! Huwag! Bitawan mo ako, please!"

"Milk, listen, I won't hurt you. Just listen to me!"

"Ayoko! Ayoko, pakawalan mo 'ko dito!"

Ngunit bigla na lang niya ako niyakap at lahat ng balahibo ko ay tumayo dahil iba na 'yung takot na nararamdaman ko ngayon. He is still damn obsess with me!

"Huwag, Hazelton, maawa k-ka. M-May anak ako..." My voiced cracked, thinking he might imprison me again and do such evil things to me.

"Milk, I'm sorry... So sorry, I didn't mean it."

Natigilan ako sa sinabi niya, napakalas siya sa'kin at tinitigan ako, nanginginig ang mga kamay ko na hawak niya.

"Please forgive me, 'di ko sinasadya lahat ng nagawa ko sa'yo noon. I'm so sorry." May duda sa mata ko, ngunit rinig na rinig ko ang sinserong pag hingi niya ng tawad.

"A-Anong pinagsasabi mo? Bitawan mo ako!" Hinigit ko ang kamay niya mula sa pagkakahawak niya sa akin ngunit lumuwag lang ang hawak niya ditto.

"I know you're mad at me and Dad, and I'm mad at him too. He hid everything from me. Please, bring me to your Mom. I want to see her."

Mas lalo namang kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya, and what does he thinks of me he can easily deceived me? Bakit ko naman siya idadala mula kay mama gayung muntik niya ng pinatay? Mas lalo tuloy akong kinabahan habang iniisip ko ang bagong plano niya.

"hindi ko alam ang pinagsasabi mo, kaya pwede ba pakawalan mo ako!" I shouted and get my hand from his grip.

"I'm sorry," he whisphered and let go of my hand.

He stared at me for a long time, and I felt nervous because of the way he was looking at me.

"What do you want again this time?! Why did you kidnap me?" I gritted my teeth while I was staring at him, I remembered those things he has done to me. How he harassed me, how he imprison me. Kasalanan niya ang lahat kung bakit ako nag dusa ng matagal. Siya lahat ang ugat ng paghihirap ko, sila ng ama niyang baliw.

"Because I don't know how to talk to you. Velorca will kill me if I talk to you at your house at alam ko rin na hindi ka makikipag-usap sa'kin kapag nakiusap ako."

Nag papatawa ba siya, what does he expect after those things he has done to me I still have the courage to talk to him. Ang kapal niya!

"Ano ba kasi ang kailangan mo?!" naiinis na sigaw ko.

"I just want to apologize to you, and I want you to know the truth. Will you believe me if I tell you that I'm your brother?"

Nakaramdam ako ng kaba at natigilan ako sa sinabi niya ngunit panandalian lang iyon dahil alam kong maaring pinapaniwala niya lang ako.