TINAPUNAN ko siya ng masamang tingin, ngunit mas kinilabutan lang ako lalo nang magtama ang aming mga mata. Kung ang mata niya noon ay natural na malamig kung tumingin, mas lalo na ngayon. It feels like all the brightness in his eyes already died. The flame in his eyes suddenly turned into ashes.
"P-Pwede ba, umalis ka na! Please lang, Velorca!" Kahit kinakabahan ako ay pilit ko parin siyang tinataboy. I've noticed too that his firm chest became even more prominent, mas lalong lumaki ang muscles niya sa braso na lalong nag dadagdag sa nakakatakot na presensya niya.
Naalarma ako nang biglang nagising si Milo, mabilis akong lumapit sa kaniya.
"Baby, how's your feeling?" I asked him softly that made me forget the demon who's just here watching us.
"I'm fine po, Mama," sagot niya sa mababang tono at pilit akong binigyan ng ngiti. He is still weak, maybe he is still absorbing the blood that's been transfused to him. Namumutla parin ang bibig niya, dati ay natural na namumula ang pisngi niya isang bagay na namana niya sa ama niya but now his face are pale.
Gusto ko sanang pigilan si Lucian nang marinig ko ang yapak niya sa palapit sa puwesto ng anak ko, pero huli na ako dahil nasa tabi na siya ng anak ko.
His eyes that was died suddenly glistened with some emotions I can't fathom while he is staring at my son. The eyes that once made of dark night, suddenly found stars as his gaze were fixed on him. There's a mix of amusement and gentleness while he is looking at Milo.
Nag salubong ang kilay ko, ang kapal talaga ng mukha ng demonyong ito! How did it become easy for him to get near my son?
Napatingin sa kaniya si Milo at titig na titig din siya dito. He is not even blinking his eyes. He is staring at him, kahit ako ay hindi mapigilang mamangha habang pinapanood silang magkatitigan. It feels like Lucian was just facing the mirror and looking at his younger version of himself. The color of their eyes didn't give any justices. It's wonderful...
"Mama, who is he?"
Hindi ako nakasagot dahil parang pinipiga ang puso ko. May kirot at poot akong nararamdaman. My son already met his demon father, and I can't even do anything but to let their eyes speak and introduce how they became connected to each other. Wala akong gustong hilingin ngayon kundi lubayan niya na lang kami ng anak ko, but I can't even break the silence.
Napakuyom ang kamay ko dahil sa galit. Galit na galit ako kay Lucian. Parang may nakabarang bato sa lalamunan ko. Wala akong lakas para sabihin na siya ang tunay na ama ng anak ko—even the truth was already evident in my son's face.
I know I'm being too selfish, but he can't blame me. Wala akong ibang naranasan sa kaniya kundi pasakit, and I'm scared that my son might experience it in his own hand. Our life is already at peace, and until we are near him, everything would go into chaos again.
"Baby, take a rest muna. Let's talk kapag okay ka na ha?"
Iyon na lang ang tanging nasabi ko at pilit nahinuhuli ang pisngi ng anak ko, kaso kusang tumango lang ang ulo niya sa akin, pero ang mata niya ay nakatitig pa rin sa kaniya, sa demonyo niyang ama.
Ganun din si Lucian sa kaniya. Parang gusto ko na lang tuloy siyang hampasin ng oxygen tank para lumayas na siya sa harap ng anak ko!
It's just that I still didn't forget what he did to my parents. Pinatay niya ang walang kalaban-laban kong mga magulang. I can't stand him with us.
"Mama, I still feel a lil bit dizzy, but I'm getting better. But can you please caress my forehead, Mama, so I can sleep better?" I sigh in relief when my son finally removed his gaze from him as he moved closer to me. I instantly nodded my head and caressed my son's forehead.
BINABASA MO ANG
DEVIL'S WRATH 1: Lucian Velorca (COMPLETED)
RomanceWarning: 🔞 (This is not suitable for young readers.) Milk, undercover and disguised, infiltrates the world of ruthless billionaire Lucian Velorca, aiming to bring him down. But Lucian, a man known for his ruthlessness and lack of compassion, captu...
