DEVIL'S WRATH 1: Lucian Velorca (COMPLETED)

CHAPTER 59

After ko daw madischarge ay maghe-hearing pa kami sa court, ang totoo kinakabahan akong makita muli si Veronica. Dumating ang magulang ko nang malaman nilang nagising na ako,  sunod ay si kuya na bitbit ang anak kong namiss ko ng sobra.

"How's your feeling mommy? Do you feel better now?"
Napangiti ako sa kaniya at hinalikan ang maliit na kamay niya.

"Okay na si mommy baby...ikaw ayos kalang ba?"

"Yes po...papa Lucard take good care for me also uncle Hazelton while daddy is here at your side"

Naiyak ako ng nilingon ko si Lucian. Nakatitig lang siya sa'min ng anak niya, sobrang nagpapasalamat ako na kahit kay mama ay narinig kong ni isang araw ay hindi niya ako iniwan. Kahit pa daw nang sinugod ako dito at pinapalabas siya ng doctor ay di niya ako iniwan.

At nang makaalis sila Honey at kuya ay sunod na pumasok ay si Lucard at Elyree, napatawa ako nang binato siya ni Lucian ng apple kasi may bitbit ba namang bouquet yung loko. Alam kong gift lang niya ito para sa'kin pero ang pangit ng dating para bang patay na ako.

"Damn you moron! And what is that b*llshit?!" galit na singhal ng asawa ko sa kaniya.

"The hell Lu! Dala ko ito para kay Milkz what's wrong?"

"Sinabi nang huwag na 'yan eh tigas ng ulo mo!" sabi ni Ree sa tabi niya tsaka ito humiwalay sa kaniya. Nakita ko pa siyang napatitig sa bulaklak na bitbit niya.

"Milk...kumusta ka?"

"I'm okay Ree, thank you sa pagdalaw sa'kin"

"Wala 'yon, kaya mo bang tanggapin 'yang dala ng gagong Lucard na 'yan?"
Napatawa ako sa sinabi niya at nakita kong sinamaan siya ng tingin ni Lucard nang marinig yung sinabi niya.

"Lucard akin na...ang ganda nga eh"
Napalingon muna siya sa pinsan niya na masamang nakatingin sa kaniya bago siya lumapit sa puwesto ko.

"How are you...here, this is for you. Diba favorite mo 'yan?"

"Oo salamat"

"Eh bakit nagalit ka cousin? It's your wife's favorite flower" sabay ngisi niya rito habang inaayos ang baby's breath flower na hinaluan ng Irish. It's me y favorite flower, pero yung totoo namang ang panget ng desinyo, parang panglamay. Siraulong Lucard.

Di siya sinagot ni Lucian at nakita kong inirapan siya nito, yung panlalaking pag-irap. Nandoon kasi sila ni Milo sa sofa pinapakain niya yung anak namin. Muling bumukas ang pinto at pakiramdam ko para akong patay na dinadalaw, pumasok kasi si Katkat at Jacob. Kaya napangiti ako nang makita sila.

Lumapit sila sa'kin at agad akong niyakap ni Kat.

"My god Milk. I really can't believe on what happened to you. Okay kana ba? How's your baby?"

"Okay lang kaming dalawa Kat, thank you sa pag-alala."

"Naman eh...I'm still your best friend Milk"
At Muli niya akong niyakap saka lang siya napatigil nang mapagtanto na hindi lang ako nag-iisa.

"Oh I-I'm sorry..."
Paumanhin niya nang makita niya sina Lucard at Ree sa kabilang side.

"Pagaling ka Milk...para sa'yo"

"Salamat Jacob...thank you sa inyo ni Katkat"
Ngumiti siya sa'kin at napatango, ang swerte ko sa pagkaroon ng kaibigang tulad nila.
Nang umuwi sina Lucard ay pinasama na si Milo kasi sinundo siya ni mama, ganun din ang pagpaalam nina Katkat at Jacob sa'kin.

"Nagugutom kaba Laham? What do you want to eat?"

"Laham ilang minuto palang ang lumipas kakain na naman?"