Craving the Thorns (Monforte Series #1) (COMPLETED)

Kabanata 21

Fear

Nilubog ko ang mukha ko sa unan habang nakadapa. Parang gusto ko na lang na mahimatay muna sa libu-libong emosyon kong nararamdaman. Ilang beses na akong nagpaikot-ikot dito sa kama dahil sa mga iniisip. I can't believe that just happened! Hindi ako makapaniwalang kayang-kaya niyang sabihin 'yon ng hindi man lang nauutal. He says everything perfectly! Parang walang mali! It's so perfect that... I have so many questions bottling up in my mind!

He even... kissed me!

He fucking kissed me?!

He did?!

Kinagat ko ang unan ko at tumili na parang kambing. Until now, I can't believe what just happened. O... totoo ba talagang nangyari 'yon? Iniisip kong baka nananaginip lang ako kanina kaya ganito ako ngayon. But... I saw him leave the room! Ibig sabihin, totoo nga'ng nangyari ito!

Inalis ko ang ulo ko sa unan at hinabol ang hininga. Marahas akong nag-inhale at exhale. Hinawakan ko ang dibdib ko dahil sa sobrang tagal ko na palang nakalubog sa unan. I didn't even notice that I'm out of breath... kakaisip!

"What the fuck just happened? At ano nga ulit ang sinabi niya?" bulong ko sa sarili.

Napatulala na naman ako. Nakatitig lang sa bintana habang umuulit ulit sa utak ko ang bawat salitang sinabi sa akin ni Flame Augustus Monforte. Hindi ako nakagalaw. Pati paghinga ko, parang sumabay sa pagkatulala. All I can hear was his fading voice in the background. Nagpapaalala sa'kin ng lahat ng sinabi niya!

Humagalpak ako ng tawa nang bigla kong makita ang repleksyon ko sa salamin. Nakanganga, nakatulala at nakatingin sa kawalan. I look so dumb! Sobrang gulo na ng buhok ko kakasabunot. Maitim na rin ang mata dahil hindi makatulog! Mukha akong tanga pero hindi ko pa rin alam kung bakit hindi matigil ang utak ko sa pagre-rewind ng mga nangyari!

"Kanina, 'di ba? Malungkot ka lang dahil sabi mo masakit ang ginawa ni Simon. Tapos ngayon..." muntikan nang umulit muli ang mga sinabi ni Flame sa utak ko. Napailing ako ng marahas. "What?! Ngayon, bigla kang kikiligin sa mga sinasabi niya? You're just here because of that stupid..."

Para akong tanga'ng nagtakip ng tenga. His voice enveloped my ears again. Kaunting-kaunti na lang, tatayo na ako dito sa kama at susugurin si Flame sa kwarto niya para magtanong! This is so damn confusing! Kahit na kanina pa siya nakaalis ng kwarto ay naririnig ko pa rin ang boses niya... at umuulit ang mga sinabi niya kanina!

I get it but... I just don't get it!

Does that mean? He likes me... even before? Noong kami pa ni Simon, gusto na niya ako?

O baka naman, sinasabi niya lang 'yon dahil... kasama sa consequence? Is that part of it? Na kailangang mahulog talaga ako sa kaniya? Na dapat... maging totoo ang nararamdaman ko?

Kaya ba gano'n na dire-diretso ang sinasabi niya ay dahil minemorize niya lang?

Pinitik ko ang sarili kong noo. What the fuck am I talking about? Para namang masasaktan ako kung sakaling hindi totoo 'yon. Let him have his consequences! Jokes on him, I won't fall for his trap. Madali lang naman sabihin ang mga 'yon, a? Bakit pa ako nagtataka kung bakit ang dire-diretso niya lang binitawan ang mga salitang 'yon?

But then, I felt my blood boiling as I bury my mind on the things that isn't sure. Sumama ang tingin ko sa bintana. Nang maramdaman kong parang umiinit ang ulo ko, sinapo ko iyon at tinapon ang isang unan sa sahig.

What did he mean by that? Bakit kasi umalis na lang siya ng gano'n? Ni hindi man lang niya in-elaborate ang sinabi niya! Did he expect me to understand what he said? Sa recitation namin, hindi pwedeng magulo! Ipaliwanag mo dapat!