Craving the Thorns (Monforte Series #1) (COMPLETED)

Kabanata 31

Kagaya Ko

Kahit na nakayakap sa'kin si Glenda, wala akong maramdamang yakap. I felt like the whole world crashed. I felt like the sun escaped. The rose was stabbed to death. It was so painful that I felt so numb. My whole body were shaking. My chest hurt. At basang-basa na rin ang pisngi ko dahil sa pag-iyak. And it hurts more to think that I didn't do anything. I didn't even try. Sa sobrang sakit sa dibdib, hindi ko nagawang iproseso ang lahat kaya wala akong naipaliwanag.

And I can't believe that it happened so fast. It happened so fast that I failed to run and get him. I failed.

"Balik na tayo sa dati, Hardin, Lola." narinig ko si Simon. "Ang dali lang palang mauto ng lalaking 'yon. Mahina."

Narinig ko ang halakhak niya. Napatitig ako sa kaniya dahil hindi ako makapaniwalang kaya niya 'tong gawin.

And until now, I can't process what they did. Magulong-magulo pa rin ang isip ko dahil sa bilis ng pangyayari. Ang alam ko lang... binaliktad nila ako. Siniraan para mawalan ulit ng pag-asa. Hindi ko naisip na kaya nila akong tanggalan ng kasiyahan... ngayong nakikita ko na na may punto pala ang buhay na iniwan sa'kin nila Mommy.

Nakita niya ang talim ng titig ko kaya nawala ang pagsasaya niya. He then smirked and ate our distance. Hindi ako natakot sa paglapit niya, I elevated my gaze just to level his. Nakita kong lalo siyang ngumisi at parang tuwang-tuwa sa nangyayari. Nang gawin niya ang paglapit, saka lang natanggal ang yakap sa'kin ni Glenda.

"Akala mo talaga mapupunta ka na sa isang Monforte?" tumawa siya. "Utang na loob, Hardin! Magising ka nga sa pangarap mo! Monforte 'yon! Ikaw, sino ka ba-"

"Pakakasalan niya ako." sagot ko sa kaniya na nakapagpatigil sa kaniya.

Even Lola Ruse stopped laughing. Hinanap niya ang daliri ko at nanlaki ang mga mata niya nang makita ang singsing. I'm pretty sure it twinkled. It beamed. Hindi ko tinago. Wala akong pakialam kung susubukan nila itong agawin sa'kin ngayon. If they'll kill me by protecting this, then so be it.

Humalakhak si Simon. Hinimas niya ang kaniyang noo habang may nanunubig na ang mga mata.

"Oh, nasaan? Nasaan na siya? Iniwan ka na." madilim niyang sagot. "Iniwan ka na dahil madali ka lang bitawan! Madali kang itapon!"

"THEN WHY THE FUCK DO YOU CARE ABOUT ME?!"

I felt my throat scratched. Every ounce of my energy was used. It was used that I felt my head being light. I felt every vein in myself, active. Nanginginig ang tuhod ko dahil sa galit. My face were contorted with pain and anger. Ang kamao ko ay nanginginig na sa pagkuyom.

"Kung wala pala akong kwenta sa inyong lahat, bakit niyo pa ako pinapakialaman? Bakit niyo ako sinisira?! Is this just a game for all of you? Well, for me it isn't! It fucking isn't! This is my fucking life! And I'm so done being your slave. I'm so done putting up with all your asses! Mamatay na kayong lahat!"

I was startled when he harshly cupped my face with his one hand. Naramdaman ko ang sakit ng pisngi ko dahil sa diin ng pagkakahawak niya. Napahawak ako sa kaniyang braso dahil sa sakit at pagsusubok na rin na alisin 'yon. Napatili si Glenda sa gilid pero hindi niya ako tinulungan. Masamang tingin ang ipinukaw sa akin ni Simon pero mas galit ako. I know that by now. Kung galit siya dahil sa sinabi ko, kayang-kaya kong patunayan sa kanilang kaya kong manakit ngayon dahil sa galit.

"Ganiyan ang itinuro sa'yo ng lalaking 'yon? Ang sumagot sa taong tumulong sa'yo no'ng walang-wala ka? Basura ka nang mapunta ka sa'kin kaya kita binihisan! Ako ang nagpaaral sa'yo kaya ka nasa kolehiyo ngayon! At ngayong nakatikim ka ng sarap ng buhay sa ibang lalaki, iiwan mo 'ko?!"

Marahas kong tinabig ang kamay niya. Napaatras siya sa ginawa ko pero ramdam kong kaya niyang gawin 'yon ulit. Bago pa siya nakalapit, buong lakas kong pinalipad ang palad ko para masampal siya.