** Ch 17 **

303 30 0
                                        

Unicode:

လုရှားသည် ကိုယ်ကိုအောက်နှိမ့်ကာ စူကျန်းအား စမ်းသပ်ကြည့်သည်။

"ဒါက ပတ်ဝန်းကျင်က ဖြစ်နေတဲ့ကိစ္စတွေအပေါ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်က နေသားတကျတုန့်ပြန်တာ ဖြစ်လောက်တယ်။ ငါလည်း အဲလိုအရာတွေအကြောင်းကြားဖူးတယ်ကွ။ "အဲဒီအရာ" ပေါ်ပေါက်လာတာမျိုးလေ "

စူကျန်းသည် သူ့မျက်နှာအား ဘေးဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာကိုပြောချင်တာလဲ။ ခုနက အကောင်ကြီးက ဘာကောင်ကြီးလဲ"

လုရှားက ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။

"အဲဒီအကောင်ကို ဘယ်လိုခေါ်မှန်း ငါလည်းမသိဘူး။ သရဲတစ္ဆေအများစုက သူတို့သေဆုံးသွားတုန်းက ပုံစံအတိုင်းဘဲ ဆက်မဖြစ်ကြဘူး ထင်တယ်။ငါသာ ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ပတ်သက်ပြီး သိပ္ပံနည်းကျရှင်းပြရမယ်ဆိုရင် အဲဒီသရဲတွေဆီက ထွက်လာတဲ့ လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းတွေက အလွန်ကိုသန်မာကြတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီလှိုင်းတွေက အသက်ရှုင်နေတဲ့လူတွေဆီ ရောက်သွားတဲ့အခါမှာ အဲဒီလှိုင်းတွေက အချင်းချင်း တွန်းကန်ကြတယ်။ အဲဒါနဲ့ ဒီလိုပုံပျက်ပန်းပျက်ပုံတွေကို ငါတို့မြင်ကြရရော"

စူကျန်းသည် သူ့ပါးစပ်ကို မဟနိုင်ဟနိုင်ဖြင့် ဟလိုက်သည်။

"ဟင် တကယ်ကြီးလား"

သူပြောပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စူကျန်းသည် သူ့အဆိုကို တစ်ဝက်သာ လက်ခံပုံပေါ်သည်။ သံသယများစွာရှိနေဆဲပင်ဖြစ်၏။

"အဲဒါဆို ပြောပါဦး......."

အကြာကြီး တိတ်သွားပြီးနောက် စူကျန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထပ်ပြောသည်။

"ဒီဆေးရုံထဲမှာ တွားသွားတဲ့လူ......အာ....ဒီလိုပုံစံနဲ့ ကော်ရစ်တာမှာ သေသွားတဲ့လူ ရှိလို့လား"

" ဒီ......"

လုရှားသည် အရင်ကတည်းက ထိုအကြောင်းကို တွေးနေ၏။ သို့သော် ဘာစိတ်ကူးမျှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

"ဘယ်သူကများ ဒီလိုပြည်သူ့ဆေးရုံကြီးမှာ အခုလို ထူးထူးဆန်းဆန်းပုံစံနဲ့ လာသွားပါလိမ့်။ ဒါက ရေခဲတိုက်ထဲက ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်အလောင်းကောင်တစ်ခုဆိုတာထက်ရော ပိုဦးမလား။ ဒါမှမဟုတ် ခွဲစိတ်ခန်းထဲက စားပွဲပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ အရိပ်များလား"

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now