** Ch 27 **

182 18 0
                                        

Unicode:

ဒေါက်တာရန်ရဲ့ တိပ်ခွေ (1): ကောင်ကလေး

"ဟေး မင်္ဂလာပါ!"

စက်ထဲမှ လူငယ်တစ်ယောက်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

စူကျန်းနှင့် လုရှားသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုနောက် နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့ မှန်းတာမမှားပေ။ စကားပြောလိုက်သောသူမှာ ရန်ယန် ဖြစ်သည်။

"ဒါကို မှတ်တမ်းတင်ထားနိုင်တယ်ဆိုတာ သေချာလား"

အသံသွင်းတဲ့လူက တခြားသူနဲ့ စကားပြောဖို့ လှည့်လိုက်သလို အသံက ပိုဝေးသွား၏။

"မင်းမှာ ဗီဒီယိုအသံဖမ်းစက်နဲ့ ဗီဒီယိုကင်မရာ မရှိဘူးလေ။ သာမန်ကင်မရာတွေက အသုံးမဝင်သလို အဲဒီလက်ရေးနဲ့ရေးထားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေကလည်း စိတ်မချရဘူး။ ဒါကြောင့် ဒါကိုပဲ သုံးရမယ်"

လေသံတွင် တခြားအသံတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေ
ပေသည်။

စူကျန်းသည် ရုတ်တရက် လုရှား၏လက်ကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားကာ အသံအသစ်သည် လုရှား၏အစ်ကို လုရှောင်ယွင်အသံဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့်..."

ရန်ယန်၏အသံသည် အလွန်ဝန်လေးနေပုံရသည်။

"ဒီစက်ကိုသယ်ပြီး ညသန်းခေါင်ကြီး ဆေးရုံမှာ မင်းနဲ့ တကယ်လမ်းလျှောက်ထွက်ရမှာလား?"

လုရှောင်ယွင်သည် မေးခွန်းကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ တိပ်ခွေ၏အသံနှင့်အတူ ခြေသံနှစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဟာ အသံမာမာနဲ့ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က စက်ကိုကိုင်ထားသည့် ရန်ယန် ဖြစ်သည်။

လမ်းလျှောက်သံများကြောင့် အသံမှတ်တမ်းသည် ပို၍ဝါးလာပြီး ခပ်သွက်သွက် လမ်းလျှောက်လာရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခြေသံများကြောင့် အခြားအသံများအားလုံးသည် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

မကျေမနပ်ရေရွတ်သံဖြင့် ဆက်ပြောလာသည်။ "နိဒါန်းတောင်မပြီးသေးဘူး။ မင်းက မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား၊ ဒါကို နားထောင်မိတဲ့အခါ တခြားသူတွေကို သိပ်စိတ်မ၀င်စားမိစေနဲ့"

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now