🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺

** Ch 21 **

Unicode:

Chapter ( 21 ) _ တုန်းဟွာအမှောင်ဖြစ်ရပ်မှတ်တမ်းများ(1999-2002)

နောက်တစ်နေ့တွင် သူနာပြုများ၏ တောင်းဆိုမှုကို မခံနိုင်သဖြင့် ကျွန်တော် ကလေးကို သွားကြည့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် လာနေတာကိုမြင်တော့ သူက ကုတင်ပေါ်လူးလဲကာ ဗိုက်နာသည်ဟု ညည်းညူရင်း ကျွန်တော်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ 'အရူးဆရာဝန်'လို့ အော်ဟစ်နေ၏။ သူ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်က ကြောက်စရာကောင်းပေမယ့် သူ့ရဲ့ပညာရေးအဆင့်က မနိမ့်ပုံပေါ်သည်။ 'အရူးဆရာဝန်' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သူသိနေပြီး အဓိပ္ပာယ်ကို သူတကယ်နားလည်ရဲ့လားလို့တော့ မသိပေ။တစ်ဖက်မှာလည်း သူ့အမေက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့ပြီး ဗိုက်ကိုပွတ်ကာ ဘာစားချင်လဲလို့ မေးနေ၏။

ဒီကလေးဟာ သူမကြောင့်ပဲ ပျက်စီးသွားတာဖြစ်မည်။

ကျွန်တော့်ဘောပင်ကို ပွတ်ဆွဲလိုက်ကာ သူ့အတွက် IV နှစ်ရက်ထပ်ထည့်လိုက်၏။ကလေးက ချက်ချင်းပဲ ထငိုတော့သည်။ ဒါပေမယ့် ကံမကောင်းစွာပဲ သူ့သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်က ချို့တဲ့နေပြီး မျက်ရည်မညှစ်နိုင်ခဲ့ပါ။ သူ့ကလေးအတွက် နာကျင်ကိုက်ခဲနေတဲ့ သူ့အမေကတော့ ငှက်ပျောသီးဝယ်ပေးဖို့ အောက်ထပ်ကို အမြန်ဆင်းသွားခဲ့၏။

မပြန်ခင် သူ့ဖိနပ်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ပြတင်းပေါက်ပေါ်က ခြေရာလေးတွေနဲ့ ခပ်ဆင်ဆင်တူနေခဲ့သည်။

ငါ့ကို နောက်ပြောင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ကလေးလက်ကို ကိုင်လိုက်ပြီး "ဒေါက်တာရန်က မင်းကို ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ် ပြောပြမယ်။ နောက်ပြန်လှဲလျောင်းနေတဲ့ ဘန်ကာကောင်တွေအကြောင်း ပုံပြင်နားထောင်ချင်လား။ ဒါမှမဟုတ် ညဘက် ဒီရပ်ကွက်ကို သူငယ်ချင်းရှာဖို့ လာလည်တဲ့ ကောင်မလေးအကြောင်းအကြောင်း နားထောင်ချင်လား?"

ဂေါင်လဲထျန်းက နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ ကျွန်တော့်ကို စကားမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်လာသဖြင့် ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ လက်ဖြင့်ဖုန်ခါပြီး အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။

ပင်မအဆောက်အဦး၏ မြေညီထပ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် အသံကြားလိုက်ရ၏။ အဲဒီကလေးက သူ့အမေဝယ်ပေးထားတဲ့ ငှက်ပျောသီးတွေကို လွှင့်ပစ်လိုက်တာပဲ ဖြစ်သည်။ ဥယျာဉ်ငယ်လေးထဲက ငှက်ပျောသီးကို ငေးကြည့်ရင်း ကြေကွဲမှုနဲ့ ဒေါသတွေ ရောထွေးနေခဲ့၏။ ကျန်တဲ့နေ့တွေမှာလည်း ဘာမှအဆင်မပြေခဲ့ပါ။ ပြန်ရောက်သွားတော့ သူနာပြုက ဒေါက်တာလျူက ခွင့်ယူထားပြီး ဒီနေ့ညမှာ ကျွန်တော်က တာဝန်ကျမယ်လို့ ပြောလာသည်။