** Ch 30 **

208 16 0
                                        

Unicode:

ဒသမမြောက် နာရီ- ဒုတိယထပ်ရှိ ဓာတ်ခွဲခန်း

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးမှာ ငါတို့ကြိုက်တဲ့လူရှိနေလို့ သူမကိုနားလည်တယ်။ လျူကျင်ဖန်းက တကယ်တော့ အရမ်းကြောက်နေတာ"

လုရှားက စူကျန်းကို တောက်ပတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေသည်။

"ပြီးတော့ ငါ သူမထက် ပိုကြောက်တယ် စူကျန်း"

လုရှားသည် လူတစ်ယောက်၏ ခြေသံများ ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။

သူကပြောစရာရှိလို့ မျက်လုံးတွေမှိတ်ထားပေမယ့် ပြောမထွက်ခဲ့ပါ။ အဲဒီအစား ပခုံးကိုလှုပ်လိုက်ပြီး ခြေဖျားကိုပိုထောက်လိုက်သည်။

လုရှားသည် မဲမှောင်နေသော မျက်နှာကျက်အား မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်၊ အရင်သွားရအောင်" လုရှားက ထောင့်ကိုလှည့်လာကာ အောက်ထပ်ကို ဆင်းသွားသည်။

ဤစကားသည် စူကျန်းအတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိမရှိ သူမသိပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါသည် သူ့ကိုယ်သူအတွက် နှစ်သိမ့်မှုတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား အသံတိတ်ကာ ဓါတ်မီးမှိန်မှိန်လေးဖြင့် လှေကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။ ဒုတိယထပ်ကို မြင်နေရပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏အလင်းရောင်ကြောင့် ကြမ်းပြင်သည် လင်းထိန်နေပြီး လေထုထဲတွင်ရှိသည့် ဖုန်မှုန့်အမှုန်အမွှားများကိုလည်း မြင်နေရသည်။

လုရှား၏ စိတ်များ တည်ငြိမ်မှုမရှိ ဖြစ်နေ၏။ သက်တောင့်သက်သာဖြစ်ပြီဟု သူထင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းမိခဲ့သော ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးသည် တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူ့စိတ်ထဲသို့ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝထိခိုက်စေခဲ့သည်။

စူကျန်း၏မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းကို အာရုံမစိုက်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူ့အကြောင်းကို သူဘယ်လိုထင်နေမလဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူဝန်ခံတာကို နားမလည်တာလား။

ဒီအဖြစ်အပျက်ကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်သာ မပေါင်းစည်းမိလျှင် သူတို့ဟာ မသက်ဆိုင်တဲ့ ကမ္ဘာနှစ်ခုက လူတွေဖြစ်နေအုန်းမှာပင် ဖြစ်သည်။ ပညာရေးမှာထူးချွန်တဲ့ စူကျန်းလို ကျောင်းသားတစ်ယောက်က သူပြောတာကို တကယ် နားမလည်ဘူးဆိုတာ...ဖြစ်နိုင်လား။ ဒီနေရာက စူကျန်းအတွက် နယ်မြေသစ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝနားမလည်နိုင်တဲ့ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now