** Ch ( 32 ) Part 2 **

179 13 0
                                        

Unicode:

နှစ်ယောက်သား ရောက်ကြတော့ နေ့လယ်တုန်းက မေးဖို့စဉ်းစားထားတဲ့ကိစ္စကို ပြန်သတိရလာခဲ့တာနဲ့ ရှောင်ထျန်းကို ကျွန်မမေးကြည့်လိုက်သည်။

"ဟဲ့ ဟိုအဒေါ်ကြီးက နေ့လယ်တုန်းက နင့်ကို ဘာကပ်ပြီး ပြောသွားတာလဲ"

"သူ့ကွတ်ကီးစားဖို့ ငါ့ကိုပြောတာဟ"

ရှောင်ထျန်းက ကျွန်မကို အထူးတဆန်းပုံစံဖြင့် ကြည့်ရင်းပြောသည်။

"အဲဒါမဟုတ်ဘူးလေ၊ နင်ပြေးသွားခါနီး ဘာပြောလိုက်တာလဲလို့ မေးတာ"

"အို....."

ရှောင်ထျန်းရဲ့ပုံစံက ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မတင်မကျဖြစ်စရာပင်။

"ထူးဆန်းတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်ဟ...သူကလေ ငါ့ကိုကြောက်နေပုံရတယ်"

"ဟမ် အဲ့ဒီအဖွားကြီးက နင့်ကိုဘယ်လို့ကြောက်တာလဲ"

"သူ ကပ်ပြီးပြောတာက.... ဒီရက်ပိုင်းမှာ နင်က ကြောင်တစ်ကောင်ကိုတွေ့ခဲ့ရင် မြန်မြန်ပြေးရမယ်၊ အဲဒါနဲ့ မကစားရဘူးတဲ့"

ထုံးစံအတိုင်းပါပဲ။ အဲဒီအချိန်က ပြက်လုံးတစ်ခုကြားလိုက်ရသလိုပဲ ရှောင်ထျန်းနဲ့အတူတူ ရယ်နေခဲ့တယ်ရှင့်။ အဲဒီအဒေါ်ဟာလေ လူတွေကို ကြောက်အောင်ခြောက်တဲ့နေရာမှာ ညံ့လိုက်တာ။ ဒီလို အူကြောင်ကြောင် ဂမ္ဘီရလှည့်ကွက်တွေများ သုံးနေသေးတယ်။

ကျွန်မတို့ ဆေးရုံရောက်တော့ ပထမထပ်က ကော်ရစ်တာက လွတ်နေပြီး သူနာပြုဌာနက သူနာပြုတွေက ကျွန်မတို့ပြန်လာတာကိုတွေ့တော့ အံ့သြသွားတဲ့အတွက် ညစာနည်းနည်းတော့ ကျွေးလိုက်ကြတယ်လေ။

ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်လုံး သူနာပြုဌာနနဲ့ အ၀တ်လဲခန်းတွေမှာ လိုက်ရှာခဲ့ပေမယ့် သော့ကို ရှာမတွေ့ဘူး။ မွန်းတည့်အချိန်က ဓာတ်ခွဲခန်းကို ရောက်သွားတုန်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တာကို ဒီနေ့အချိန်အထိ နောင်တရနေတုန်းပဲ။ ကျွန်မသာ ရှောင်ထျန်းကို အတူတူဆွဲခေါ်ပြီး အိမ်ပြန်ပို့လိုက်ရင်..... ဒါပေမယ့်လည်း အရာအားလုံးက အဲဒီအဒေါ်ကြီးကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာသေချာတယ်။ အဲဒီအဒေါ်ကြီးက လုံးဝမကောင်းမှန်း ပြောပြဖို့ ကျွန်မ ဒီမှတ်တမ်းကိုရေးခဲ့တာ....ရှင့်။

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now