** Ch 29 **

225 15 0
                                        

Unicode:

ဒဿမမြောက်နာရီ- ဒုတိယထပ်ရှိ ဓာတ်ခွဲခန်း

"ဒါဆို..."

တိပ်ခွေပေါ်ရှိ အသံများ ခေတ္တနားနေချိန်တွင် စူကျန်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် မေးချင်နေသော မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"မင်းအစ်ကိုက ဘာကိုပြောချင်တာလဲ"

လုရှားလန့်သွား၏။ စူကျန်းက 'သူကစားဖို့ ရှာနေတာဖြစ်နိုင်တယ်' ဆိုတဲ့ စကားကို ရည်ညွှန်းနေမှန်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

နှုတ်ခမ်းတွေလှုပ်ကာ တစ်ခုခုပြောချင်ပေမယ့် သူ့မှန်းဆချက်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလို့ပြောမထွက်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ဘာလဲ?"

လုရှား၏ ဤအမူအရာကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်လိုက်ရသည့် စူကျန်းက ပို၍စပ်စုလာသည်။

"တကယ်လို့... ငါမမှားဘူးဆိုရင်"

လုရှားက ရပ်သည့်ခလုတ်အားနှိပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဂေါင်လဲထျန်းမှာ အမွှာရှိမယ်ထင်တယ်"

"အမွှာ?"

"တွင်းနက်ထဲကကလေးက ဂေါင်လဲထျန်း  မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်"

လုရှားက "ဒီတိပ်ထဲမှာ ကလေးရဲ့အသံကို ငါတို့ကြားရပေမယ့် ဂေါင်လဲထျန်းရဲ့ ဓာတ်ပုံကိုနောက်မှရတယ်။ ဆိုလိုတာက ချောက်ထဲမှာရှိတဲ့ ကလေးက သူမဟုတ်ဘူး၊ တခြားကလေးတစ်ယောက်။ တစ္ဆေကလေးအတွက်ကတော့ ဒါက ဆရာဝန်ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပဲ”

"ဒီတော့ စင်္ကြံမှာ ပြေးနေသူ၊ တံခါးဝမှာ ညည်းနေတဲ့သူ၊ ပြတင်းပေါက်နားမှာ ခြေရာတွေချန်ထားခဲ့သူ၊ စားပွဲအောက်မှာပုန်းပြီး ရန်ယန်ရဲ့ ခြေထောက်ကို ကုတ်နေတဲ့သူ ... ဒါတွေအားလုံးက ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ"

လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်က ဆေးရုံသို့လိုက်ပို့ရာတွင် ဂေါင်လဲထျန်း၏အဖိုးသာမက သူ၏အမွှာညီအကိုလည်းပါသည်။

သူနာပြုဆရာမက ကလေးနှင့်တွေ့ဆုံမှုအား ပြန်ပြောပြရာတွင် ထူးဆန်းနေပုံရသည်။

"သူမက သူအဖိုးက သူ့ကို ခေါ်သွားတာကိုတွေ့တယ်လို့ပြောတယ်။ ကလေးကတောင် ပြုံးပြပြီး 'မင်္ဂလာပါ သူနာပြုဆရာမ ဂျီဂျီ!'လို့နှုတ်ဆက်လိုက်သေးတယ်"

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now