** Ch ( 34 ) **

238 17 0
                                        

Unicode:

"မဟုတ်ဘူး၊ မလိုတော့ဘူးလေ သွားပြီးတော့ အဲဒါကြီးအစား ဖယ်လိုက်စမ်းပါ"

စူကျန်းသည် မှန်၏အခြားတစ်ဖက်ကို ညွှန်ပြလိုက်၏။

လုရှားသည် ထိုနေရာသို့ ဓာတ်မီးကိုထိုးပြပြီး မှန်ပြားနှစ်ချပ်ကြားရှိ အဆက်၏အနောက်တွင် ချိတ်ထားသည့် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အောက်ငုံ့လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို မှန်ဘောင်ကြားထဲရှိလပ်နေသောနေရာဆီ ထိုးလိုက်၏။ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဒုက္ခများပြီးနောက် သူသည် ထိုစာအုပ်ကလေးကို ထုတ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

"အ.....လက်နာလိုက်တာ"

လုရှားသည် သူ့လက်ကိုခါယမ်းလိုက်ပြီး ဓါတ်ခွဲခန်းသန့်ရှင်းရေး တာဝန်ပြဇယားစာအုပ်ကို အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ကာ မဆိုင်းမတွပင် စာအုပ်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

ပထမစာမျက်နှာမှ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာအထိ သူ ခပ်သွက်သွက်လှန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းမော့ကာ စူကျန်းအား လေးလေးနက်နက် အမူအရာဖြင့် ကြည့်သည်။

"ဆိုးတယ်ကွာ... ဒီမှာ လျူချင် မရှိဘူး"

"မင်းပြောချင်တာက လျူချင်က ဒီမှာအလုပ်မလုပ်တော့တာလား"

စူကျန်း အနည်းငယ် စိတ်ညစ်သွား၏။

သူတို့နှစ်ဦးသားသည် အချိန်အကြာကြီး စကားတစ်ခွန်းမှမဟကြဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏စိတ်ညစ်နေမှုများမှာ နံရံများဆီအထိ ပေါက်လောက်အောင်ပင် ရှိနေလေသည်။

"ရပါတယ်ကွ"

လုရှားက စူကျန်းအား တာဝန်ကျတန်းစီဇယားစာအုပ်နှင့်ပုတ်ပြီး စိတ်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဒီဆေးရုံမှာ အလုပ်မလုပ်တော့လို့ သူ့စားပွဲက ပျောက်သွားလောက်ပေမယ့် အဲဒီအမှတ်အသားရှိတဲ့နေရာက ရှောင်ထျန်းရှိတဲ့နေရာပဲလေ..."

သူ ရုတ်ချည်း ပြောနေရာမှ ရပ်လိုက်သည်။ အအေးဓာတ်သည် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားလေ၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲဟ"

စူကျန်းက စာအုပ်ကို ယူလိုက်သည်။

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now