🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺

** Ch 19 **

Unicode:

“ချပ်”

စူကျန်းသည် လက်များကို အောက်ချကာ ဗလာသက်သက် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ 

ဓာတ်မီးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ထိုးထားသဖြင့် အလင်းသည် ရှေ့သို့ရောင်ပြန်နေ၏။ တံခါးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်စိရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ သူအကျွမ်းတဝင်ရှိနေသော မွန်းကြပ်လှသည့်  အမှောင်ထုကြီးပင်။

စူကျန်းတစ်ယောက် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်နေသည့် အခြေအနေတွင် အနီးပတ်ဝန်းကျင်သို့ မီးကို ပတ်ထိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဆေးရုံ၏ ကော်ရစ်တာဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားပုံရသည်။ တအုံ့နွေးနွေးအမှောင်ထုကြီးသာရှိနေပြီး တံခါးတိုင်းနှင့် ထောင့်တိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော အမည်မသိနိုင်သည့် မှောင်နှင့်မည်းမည်းဖြစ်ကာ ဖွင့်ဟပြောရန် မစွမ်းသာသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရှိနေသည်နှင့်ပင် တူလှသည်။ အမည်မသိသူတစ်ဦး၏ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခြင်းကို ခံရသကဲ့သို့ စိတ်စနိုးစနောင့်ဖြစ်သည့် ခံစားမှုကြီးသည် သူ့အဝတ်အစားများကိုပင် ထိုးဖောက်ကာ အအေးဒဏ်ကြောင့် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ကာဝင်နေခဲ့သည်။ 

သူခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း ဟိုတစ်စသည်တစ်စ အတွေးများကို ရှင်းထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ စောစောက သူ အရမ်းကြောက်နေခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍သာ သူပြန်ကြည့်ခဲ့လျှင်တော့ သူ့ကိုယ်သည် တံခါး၏ အနောက်တွင် ရောက်နေပြီး စာရွက်စာတမ်းများထားရာ စတိုခန်းသို့ ပြန်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

သိူ့သော် သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် ကော်ရစ်တာတစ်ခုပင် ဖြစ်နေသေးသည်။ 

‘ တံခါးက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ သူ ဒီကို ဘယ်လိုပြန်ရောက်လာခဲ့တာလဲ။ အရင်နေရာကနေ အဲဒီ့တံခါးဆီကို သူဘယ်လိုရောက်သွားတာလဲ’

အနီရောင်တောက်တောက် သွေးများကို သူ့စိတ်ထဲတွင် မြင်ယောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး မူးနောက်နောက်ခံစားချက်တစ်ခုသာ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။ သူ လဲကျလုနီးနီးတွင် သူ့ကိုယ်သူထိန်းရန် လက်ကို အလိုလိုဆန့်လိုက်ပြီး နံရံကိုမှီကာ  ထလိုက်၏။