** Ch 23 **

229 26 0
                                        

Unicode:

သတ္တမနာရီ- တတိယထပ်ရှိ အထွေထွေခွဲစိတ်ခန်းဌာန

နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တွဲကာ အခန်း ၃ ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ သူတို့နောက်မှတံခါးကို သော့ခတ်ပြီးနောက် လုရှား သည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို ဓာတ်မီးဖြင့် ဂရုတစိုက်ကြည့်ကာ 'ဟင့်အင်း' ဟူသော အဖြေကို ထုတ်လိုက်ရုံပဲ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဒီအခန်းက မြေပုံမှာ တကယ်ရှိလို့လား"

လုရှားသည် စူကျန်းကို အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက အခန်းကို စူးစမ်းနေ၏။

စူကျန်းက မှတ်တမ်းတွေနဲ့ မြေပုံတွေဖြန့်ထားတဲ့ စားပွဲကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ နောက်ဆုံး သူတို့နှစ်ယောက် စားပွဲမှာထိုင်လိုက်တဲ့အခါ လုရှားက မြေပုံကို ကြည့်လိုက်၏။

"ထူးဆန်းတယ်... ဒီအခန်းက ဘာထူးခြားမှုရှိလို့လဲ"  တည်နေရာကို အတည်ပြုခဲ့သော်လည်း သံသယများကို လက်လွှတ်မနိုင်ဆဲပင်။

စူကျန်းသည် သူတို့စတုတ္ထထပ် အခန်းမှားထဲသို့ ရောက်သွားပြီးကတည်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုရှိနေတာဖြစ်တဲ့အတွက် "ဒီမြေပုံက မှားနေတာ ဖြစ်နိုင်လား"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဒါကို လုရှားကြားသည်နှင့် တပြိုင်နက် မော်ကွန်းတိုက်ခန်းတွင် သူတွေ့ခဲ့သောအရာကို သတိရသွားပြီး စိတ်ထဲ၌ သဘောထားကွဲလွဲသွား၏။

"အဲ့ဒီမတိုင်ခင် မင်းကိုငါပြောစရာရှိတယ်" စူကျန်းက လုရှားကို လေးနက်သောအမူအရာပြလိုက်သည်။

"ဖိုင်ခန်းပြီးရင် အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုတွေ့ခဲ့တယ်"

လုရှားသည် ဤစကားကိုကြားလိုက်ပြီးနောက် သူ့အာရုံများ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

"ဟမ်၊ ငါ့ကို မြန်မြန်ပြော။ ဒီတွားသွားတဲ့အရာက မင်းကို တစ်ခုခုလုပ်ခဲ့သေးလား"

စူကျန်း အတွင်းစိတ်ထဲမှာ‌တော့ မင်းဘာလို့ ဒါကို စိတ်ဝင်စားနေတာလဲ။ မင်းက ငါ့ကို ဂရုစိုက်နေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် သိချင်နေတာလားလို့ ပြောလိုက်ပေမယ့် "မဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက ရုတ်တရက်ဆိုတော့ ငါ့စိတ်တွေ လွတ်ထွက်သွားတယ်။အခု စိတ်တည်ငြိမ်လာပြီဆို‌တော့ ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က မတူတော့ဘူးဆိုတာ ငါသတိရသွားပြီ "

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now