** Ch ( 33 ) **

204 17 1
                                        

Unicode:

"ဘာမှားနေလို့လဲ"

လုရှားသည် သူဘာပြောမလဲဟု သိချင်နေခဲ့သည်။

စူကျန်းက သူ့ကို မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

လုရှားက သူ့ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ပါးစပ်အနားစွန်းလေးကို ကော့လိုက်ရင်း မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ပုတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်ပြီ၊ ဒါဆိုလည်း မှတ်တမ်းကိုပြန်ဖွင့်ပြီး ရေညှိစိမ်းအိုးမှာ ဘာပြဿနာရှိလဲ ကြည့်ရအောင်ကွာ"

စူကျန်းလည်း သူ့အကြည့်ကို မှတ်တမ်းစာအုပ်ကိုသာ ပြန်ပို့လိုက်သည်။ လုရှားသည် စူကျန်း၏နှုတ်ခမ်းများ ခပ်တင်းတင်းစေ့ထားသည်ကို  မြင်လိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန်ပြင်ပြီးမှ မပြောဘဲရပ်ရန် ကြိုးစားနေပုံပင်။ သူမပြောဖို့ ကြိုးစားလေလေ နောက်စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပါးစပ်မှ လွှတ်ခနဲ ထွက်သွားတော့မလိုဖြစ်လာလေလေဖြစ်နေ၏။

လုရှားက စိတ်အေးလက်အေးအနေအထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သေချာတယ်၊ ဒီမှတ်တမ်းရဲ့အဓိကသော့ချက်က ရေညှိစိမ်းပင်မဟုတ်ဘူး…”

"ဒါဆို မင်းလည်း အန်တီလျူမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့ထင်လား"

စူကျန်းက မေးသည်။

စူကျန်းသည် လုရှား၏စကားများအား ယူသုံးနေလေ၏။ သူ ခဏရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်ကွ သူ့မှာ ပြဿနာတစ်ခုခု......."

စူကျန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်လာ၏။

"ဟုတ်တာပေါ့"

"တကယ်တော့ ဒီမှတ်တမ်းက ပထမဆုံးတစ်ခုနဲ့ အတူတူပဲ"

လုရှားက စဉ်းစဉ်းစားစားနှင့်ပြောသည်။

"မင်းလည်း သတိထားမိတယ်မလား"

"အင်း...."

စူကျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုရှားကိုကူညီဖို့ သူ့လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ လုရှားသည် သူ့လက်ကိုယမ်းပြကာ သူ့ဘာသာသူ မတ်မတ်ရပ်နိုင်ကြောင်း ပြသည်။

🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺Where stories live. Discover now