🏥 လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောဆေးရုံမှ လွတ်မြောက်ခြင်း🩺

** Ch 18 **

Unicode:

လုရှားသည် လူသူကင်းမဲ့နေသော တံခါးအားစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ့မျက်လုံးများမှာလည်း လက်ဖြင့်ပွတ်သပ်ထားသဖြင့် ကျိန်းစပ်လျက်ရှိသည်။ စူကျန်းမှာကား ပျောက်နေဆဲပင်။

အရှိတရားကို လက်ခံနိုင်ရန် သူအတော်လေးအချိန်ယူလိုက်ရသည်။ စူကျန်းမှာ အကြောင်းပြချက်မဲ့ ရုတ်ချည်းပျောက်ဆုံးသွားသည်ကိုး။

သူသည် လက်ထောက်၍ ထရပ်နိုင်အောင် ခန္ဓာကိုယ်ကို တရွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပလုံစီနေ၏။ 

‘စူကျန်းကို သရဲကဆွဲသွားတာများလား။ စူကျန်းက သရဲဆီ တည့်ကြီးသွားလိုက်တာလား။ စူကျန်းက အမြန်ထွက်ပြေးသွားတာများလား။ (အဲဒါဆိုရင်လည်း ဘယ်လိုလုပ် အမြန်ပြေးနိုင်ရတာလဲ) စူကျန်း....စူကျန်း ဒါမှမဟုတ် အစကထဲက စူကျန်း ဆိုတဲ့သူ မရှိခဲ့တာများလား။ စူကျန်းက ငါ့ရဲ့ ကယောင်ချောက်ချားဖြစ်နေတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်သပ်သပ်များလား’

ပိုပိုပြီး တွေးလေလေ အတွေးများမှာ တောင်စဉ်ရေမရ ဖြစ်လာလေလေဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို ပိုတွေးလိုက်လေလေ သူ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်အသစ်များစွာ ထွက်ထွက်လာလေလေ ဖြစ်လေသည်။ ထိုထင်မြင်ချက်များမှာလည်း အမြဲတစ်ဝက်တစ်ပျက်နှင့် ရပ်သွားကာ စိတ်တည်ငြိမ်မှုမရှိတော့ဘဲ ယောက်ယက်ခတ်နေလေပြီ။

သူ့ခေါင်းကိုသူ ဒေါက်ခနဲ ပြန်ခေါက်လိုက်၏။ ထိုအတွေးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှား၍ဖရိုဖရဲဖြစ်နေချိန်တွင် ပေါ်လာသောပေါက်ကရများသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကိုယ်သူရေရွတ်နေသည်။

“စိတ်အေးအေးထား လုရှား.....စိတ်အေးအေးထားမှဖြစ်မှာ။ စူကျန်းက ဒီဆေးရုံထဲကတစ်နေရာရာမှာ ရှိကိုရှိရမယ်”

မည်သည့်ကမ္ဘာတွင်မဆို၊ ကျွန်တော်တို့နေထိုင်သော ကမ္ဘာကြီးရှိ အဓိပ္ပါယ်မရှိသောဖြစ်စဉ်များနှင့် အူကြောင်ကြောင်ကိစ္စရပ်များတွင်လည်း စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို နားမလည်လျှင်တောင် သူ့နေရာနှင့်သူ သူ့စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းနှင့်သူ ရှိကြသည်။ ဤဘာမှန်းမသိသောကမ္ဘာတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ရမည်။