A Hot Night with You

Chapter 38:

Gazing at him was like reliving past experiences, and every memory surfaced in my mind individually. He appears untroubled at the moment, and I could clearly see that he is content. And I am wondering why? Is it about the engagement with his girl?

Mapait ako'ng ngumiti, oo nga naman, ba't pa ako mag-iisip ng iba'ng dahilan? Klaro naman sa una pala'ng na hindi kami pwede. Hindi ko na siya binigyan pa ng dahilan kagabi, ayokong lang maulit muli ang nangyari noon. Baka mamatay na talaga ako ng tuluyan. At kahit ano pa'ng pilit namin, tadhana na ang gumgawa ng paraan na hindi kami pwede'ng magkatuluyan.

" Kanina ka pa wala sa mood, tahimik ka din, may problema ba?" 

Tumingin ako kay Brennan na halata sa mukha na nag-aalala ito, " Oo naman. Okay lang ako." Saad ko sa kaniya at ngumiti.

" May laro kami mamaya, manunuod ka ba?" ngumisi ako, " Bakit? Mananalo ba kayo kapag nanuod ako?" pagbibiro kong tanong sa kaniya.

Tumawa ito, " Sus! Sasabihin ko na lang sa kalaban namin na wag na mag-aksaya pa ng panahon. Kapag usapang basketball, magaling din kami diyan."

Suminghap ako sa kaniya, " Yabang! Baka nga mabangko ka lang, tsaka para'ng bano si Rashid. Paano kayo mananalo?"

" Hoy, Sarhento! Hanggang do'n dinig na dinig ko boses mo, tsaka namumuro ka na ah. For your infromation, sa larangan ng basketball, numero uno ako. Oh, tignan mo pa 'tong mga muscles ko. Dito pa lang, wala na sila'ng panama sa akin." Saad nito habang pinapakita pa ang braso niya.

Humalakhak ako, " Ang yabang mo, baka nga first game pa lang, marami ka ng foul." 

Naningkit ang mga mata nito, habang tawa naman kami ng tawa ni Brennan, " Alam mo ikaw, nawalan ka lang ng jowa, napaka-harsh mo na sa akin. Uso maghanap ng iba, Jem. Tsaka........," hindi na ito natapos ang sasabihin ng binato siya ng tsinelas ni Zandro.

Nagulat ako sa ginawa nito, kahit si Brennan na katabi ko ay ganoon din, " Shut up, Venturino! Your voice irritates the hell out of me?!" naiinis nito'ng turan.

Pagkatapos ay naglakad ito sa gawi ko, at umupo sa tabi ko din, umusog naman ako ng umusog pero patuloy prin siyang tumatabi, " Ano ba! Ang luwag-luwag do'n, ba't ka pa sisiksik dito?" 

Ngumiti ito, " I just find it here comfortable." 

Masama ko siyang tinignan, kahit iyong dalawa ay pabalik-balik ang tingin sa akin," Usog kasi," saad ko habang tinutulak ko siya, " No! Dito lang ako."

" Ba't ka kasi andito? Di ba dapat do'n ka. Doon iyong pwesto mo, ah." Naasar kong sabi dito.

Ngumiti ito, malawak na ngiti, " Ba't ka ba nag-iinarte? Ako na nga 'tong lumalapit sayo, eh."

Tumayo ako, at inis na inis siya'ng tinitignan, " Bumalik ka sa pwesto mo." 

Hindi ito natinag, na para ba'ng walang naririnig, " Bahala ka nga diyan!" Naiinis kong turan sa kaniya, tinalikuran ko ito at nagbabalak na umalis, pero bago pa ako makahakbang ay agad ako nito'ng hinila, at sa kasamaang-palad ay sa kandungan pa niya ang bagsak ko. Ang dalawa tuloy ay nagulat, ngunit nakabawi naman agad at ngumingisi pa sa akin.

" Ano ba, Zandro. Bitawan mo nga ako. Ang dami'ng tao." Nagpupumiglas kong turan dito, hindi man lang ito kumibo, mas lalo lang niya'ng hinigpitan ang yakap sa akin.

Tinampal ko ang kamay nito, " Ano ba! Sisipain talaga kita kapag hindi mo pa ako binitawan." 

" A kiss will do," saad nito habang ngumingisi sa akin, " Ano ka, siniwerte? Mangarap ka diyan."