A Hot Night with You

Chapter 50:

ABANDONED BUILDING– NIGHT

A faint glow seeps through the cracked panes. The air is heavily laden with dust. Three men, each with three arms, stand watch at the entrance in the far corner. As I watched, footsteps echoed from the darkness where the enemies were visible, pacing back and forth.

Nesha has really something, she got the nerves to kidnap my man, and how the hell she got these dangerous men that fast?

I whispered to my earpiece, " Team, positions. We move on my mark."

" Got it, Jem" I heard Rashid's voice. I'm aware that he holds a higher rank than I do, but he never challenged my plans, instead choosing to back me every step of the way. I smiled at the thought of him always standing firm by my side.

" Two-armed guards' pace near our commander, Sergeant." Conrad voice echoed in the earpiece; he's one of the snipers and luckily, he volunteers to do so. " Four tangos, both armed, at the exit. One's getting restless." Conrad added again.

"Copy. Wes, you take the left. I'll handle the right." Saad ko at tinanguan ito. Kasama ko siya at nakakatuwa lang na kahit hindi nakikita ni Zandro ay pino-protektahan pa rin nila ako.

I signal with two fingers. The team moves like shadows, boots silent on the concrete floor. My heart keeps beating too fast and I don't even know the reasons. If I am just nervous or frightened?

Nasa exit sila Rashid samantalang sa harapan kami  ni Wes, hindi na ako nag-atubili pa nang dahan-dahan akong naglakad malapit sa mga bantay, walang pasintabi na hinampas ko ito sa batok niya dahilan nang pagkakawalan ng malay. Ang isa naman ay pinatumba ni Wesley at agad siyang pumasok at tinungo ang kaliwang direksyion. 

Nang makapasok ay dahan-dahang naglalakad at nagtatago upang hindi makalikha ng ingay. Napahinto ako ng madinig ang malalakas na ingay sa kabila. Mukhang nakita at natunugan si Wesley. Agad akong kumilos papunta sa direksyon na kinabibilangan ni Zandro. Napansin ako ng isang kalaban at mabilis ako nitong pinapaputukan at agad din naman akong nagtago. Nang makita ang pagkakataon ay binaril ko ito sa ulo. 

One down

 As I entered another room, I was about to walk when I felt a cold object on my head. A tall and built man instantly kicks my legs, causing me to kneel. He slapped my face, causing my lips to bleed. I heard the sound of him clicking the trigger, so I immediately looked in his direction and pushed him with all my might. He fell, and his gun also fell too.  I seize that opportunity to get the gun quickly and lucky is on my side when I get it first. Without inhibitions, I pulled the trigger right straight on his forehead. 

Nakahinga ako ng maluwag sa nangyari, buti na lamang ay hindi ko na kailangan mag-exert pa ng lakas para makipag-bunuan sa kalaban. Agad kong isiniksik sa tagiliran ang baril ng lalaki at agad kong pinulot ang baril na hawak kanina. Mabilis kong tinungo ang silid na kinaroroonan ni Zandro, sa labas pa lang ng pinto ay may nakabantay na dalawang tao. Matitikas itong nakatindig, malalaking mga tao at aakalain mo talagang kasali sila sa Wrestling Competition. Huminga ako ng malalim at inihanda ang sarili, agad kong nilabas ang tear gas na dala ko, sinuot ang mask at itinapon iyon sa direksyon nila. Nang matantiya ko na ang pagkakataon ay agad ko silang pinaputukan, naglakad ako malapit sa kanila upang makumpirma kung napuruhan ko sila. Hindi naman ako binigo ng pagkakataon, mabilis kong sinira ang padlock at pinihit ang seradura. Nakita ko ang kumander na nakatali, parehong mga kamay at paa. Lumapit ako dito at mabilis sa kidlat ma niyakap ko ito ng mahigpit.

" Thank god yu're okay, love." Saad ko sa kaniya habang tinatanggal ang mga tali.

Habol ko ang hininga sa mga  nangyayari, " sino ba nagtali nito? Ang higpit." Reklamo ko pang saad sa kaniya.

Nadinig ko ang mumunting-tawa nito, hindi ko na iyon pinansin at panay mura na lamang ako, nang matanggal ang mga tali ay agad ako nitong niyakap, mahigpit na mahigpit. Habang yakap ako nito ay agad kong hinubad ang mask na kanina pang sagabal sa akin. Walang pag-aalinlangang sinunggaban ako nito ng labi niya. Malalim na halik na konti na lamang ay kakainin na niya ang labi ko.

I responded to his kisses, lip lock, tongue to tongue, his calloused hands travel down to my body and touch my belly. That tingling sensation I felt whenever he touches me arose bigger. He took me in his arms and sat down in bed. I am sitting in his lap, in front of him while his doing nasty things. I moaned harshly when his kisses travel down to my neck and as I began to unbutton his polo shirt. I heard some giggles in my earpiece, " Sarhento, ano pong nangyayari?"

Natigil ako at habang patuloy lang ang paghalik ni Zandro sa leeg ko, kalaunan ay tumigil din ito at nagtatakang tumingin sa akin, ngayon ko lang napagtanto na nasa gyera pa pala kami.

" Yo, kiddo! Huwag ka nang magulo at maingay diyan, nasa bakbakan pa si Jem." Dinig kong tugon ni Rashid. 

Bwisit!

Huminga ako ng malalim, " Hostage, rescued." Saad ko.

" Nice."

" Galing talaga"

" Good job!"

" Buti naman"

" Happy na yarn!"

" Well done, Sergeant!"

" Ayos!"

Napapikit ako sa ingay ng sabay-sabay silang magsalita, masisira pa ata ang tenga ko sa earpiece kong suot. Mabatukan ko nga ang mga iyon mamaya. Nilingon ko si Zandro at nakangiti itong nakatingin din sa akin. Ngumiti ako at nilahad ang kamay, " Let's go!"

Tinanggap niya ito at agad naming tinungo ang direksyong papalabas, nadatnan ko ang mga bagsak na mga kalaban, at isa na lang ang hinahanap ng mga mata ko.

Where the fvck are you, Nesha?!

Nakalabas na lamang kami ay wala akong Nesha na nakita, kumuyom ang mga kamay ko. Nakatakas na naman siya, " hinahalughog na namin ang buo'ng building, hindi namin nakita ang babaeng iyon Jem." Usal ni Rashid sa akin nang makalapit.

Hindi ako kumibo, naisahan na naman ako, " matinik talaga ang ex mo bossing." Dagdag pang turan nito.

Agad kaming tumingin kay Rashid, masama ko siyang tinitigan, tumikhim ito at sumipol-sipol pa, akala niya siguro ay nakikipag-biruan ako. Parang tangang dahan-dahang naglalakad patungo sa tabi ni Brennan. Sa dinami-dami nang mga salita iyon pa talaga ang binanggit niya.

Hindi rin nagtagal ay napag-desisyunan namin umalis na, tahimik lang ako sa buong byahe at hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko. Wala akong kinikibo ni isa sa kanila, kahit anong papansin sa akin ni Rashid ay hindi ko ito binibigyang pansin. Nahalata siguro ni Zandro ang pananahimik ko kaya pinisil niya ang kanang kamay ko, napa-angat akong tingin sa kaniya, maamo itong nakatingin sa akin at nakangiti pa. Ngumiti ako ng bahagya at kapagkuwan ay inihilig ang ulo sa balikat niya. 

I let out a deep sigh- Nesha really made me mad. I know Santos was backing her up, a smirk appears on my lips. Nesha, hide really well! If ever we meet our paths again, I'll fvcking beat you to pulp.