Broken Promises

Epilogue

Like what I told you, It's coming very quickly! Not Thurs night, not Friday night but 12 midnight!  here it is... enjoy.

***

"Ilang taon na rin ang nakalipas. Marami na rin ang nanyari. Sa ibang bansa na rin kami nakatira ni Titus pagkatapos lumago ang business namin. Kamusta ka na kaya? Hindi ka man magparamdam",natawa na lang ako sa nasabi ko,"Pero seryoso ako. Namiss kita. Kahit hindi man tayo ung nagkatuluyan sa huli. Hindi mo nga nagawa yung promise mo. Ang daya mo. Wala pang sampu anak mo",natawa pa ako lalo at naluha.

"Mommy. Why are you crying?",hila sa akin ng bunso sa kambal namin,"Mommy is fine,Daniel",sabi ko at hipo sa ulo nito.

"Go play with your sister,Daniella is with daddy",dag dag ko. Tumakbo siya at nawala sa paningin ko,"Nga pala, may kambal na kami ni Titus. Halata naman sa pangalan na hindi kita nakalimutan". Wika ko habang pinupunasan ang luha ko.

"Nung araw na iyon, hindi ko akalain. H-hindi ko akalain na, ganun pala yung gagawin mo." Nagsimula nang mabasag ang boses ko at nagpaunahan na ding bumagsak ang luha ko. Naalala ko pa ang huling text message na natanggap ko mula sayo.

"Kung magpapakasal ka sa kanya, magpapakamatay ako.-Amiel." Ginawa mo talaga!

Hindi ko pa rin mapigilan ang maging emosyonal kapag naalala ko ang lahat ng pangyayari...

"I do" kasabay ng pagsabi ko ng mga salitang iyon, nagsigawan ang lahat dahil sa dalawang magkasunod na putok.

Napatulo na lamang ang aking luha. Hindi ko ito akalain..

"Amiel!" Sigaw ko nun. Tumakbo ako kagaad sa kinaroonan mo. Nasa hulihan ka. Nakabulagta at duguan. Hawak mo sa kaliwang kamay mo ang isang baril.

"C-congrats Dan.." pilit mong sinabi kahit na nanghihina ka na.

"No. Amiel. Wag ka na magsalita.." I held you in my arms. Tumawag na ng tulong si Lyzha noon. Wala namang tigil sa pag-iyak ang kapatid mong si Leeanne.

"I love you.." pagkatapos mong banggitin ang mga salitang iyon nawalan ka na ng malay. Niyakap kita. Wala na. Hindi ko na maramdaman yung paghinga mo.

Sumama kami ni Titus sa hospital. Hindi ako mapakali noon, habang nag-iintay na lumabas ang doctor.

"Kasalanan ko ito." umiiyak na wika ko. Niyakap ako ni Titus at sinabing wala akong kasalanan.

Nilapitan ko ang umiiyak na si Leeanne. "Leeanne, I'm sorry. Kasalanan ko ito."

"Wala kang kasalanan ate Danna. Binalak na talaga ni kuya iyan. We tried to stop him pero wala na kaming nagawa. sabi niya, wala na rin naman daw kwenta ang mabuhay kung hindi ka lang naman din sa kanya."

Matapos ang halos trenta minutos. Lumabas ang doctor. Nagsitinginan ang mga napapadaan sa'kin dahil naka wedding gown pa rin ako at puro dugo iyon.

Nag-intay kami kung anong sasabihin ng doctor. Tahimik kaming nagdadasal na sana, ayos na ang lahat, na okay ka lang ngunit hindi.

"I'm sorry. Masyado nang marami ang nawalang dugo sa kanya..." Hindi ko na pinatapos ang sinabi ng doctor. Pinuntahan na kita. And I saw your lifeless body lying there.

We all cried. Ang pinakamasayang araw ko ay siya siya ring pinakamalungkot. Ginawa mong memorable. Humingi ako ng tawad sa mga magulang mo. Hindi sila galit sa'kin. Pero pakiramdam ko ako parin ang may kasalanan, kung ikaw sana ang pinili ko edi sana buhay ka pa. Kaso hindi naman nadidigtahan ang puso e.

Ngayon ay wedding anniversarry namin. Limang taon na din ng nawala ka.

"You broke your promise!!!" Pinunasan ko ang luha ko.

"Hay. Kung nasaan ka man ngayon, gusto ko lang malaman mo na. I love you bilang kaibigan and I miss you."

"Danna!" lumingon ako sa tumawag sakin. Si Leeanne kasama ang buong pamilya. Malamang nandito sila para dalawin ka.

"Danna, are you still blaming yourself?" Natatawang sabi niya. tumango ako habang pinupunasan ang mukha ko.

"Wala kang kasalanan hija." Nakangiting wika ng mama ni Amiel.

"Oh baka naman gusto mong bumangon pa muna si kuya Amiel at siya na mismo ang magsabing wala kang kasalanan?" Wika ni Leeanne. Nagtawanan naman ang lahat.

Masaya naman ang lahat. Pero mas masaya kung nandito ka.

You will never be forgotten Amiel. You will forever be in my heart.
***
Don't make PROMISES you can't keep

And Dont say things you dont mean.

People Change and Promises are Broken.

Big or small, promises are promises. You break it, It'll break you into pieces.

Walang forever. Si GOD lang ang meron. PROMISE!

THE END

Tama na. I-close mo na ito...

Tama na sabi. Wag mo na basahin yung susunod na nakasulat.

Aba! Nakaabot ka hanggang dito? Pasaway ka ah!!!

BAHALA KA JAN! I WARNED YOU! You have been warned!

5

4

3

2

1

BOOM! HELLO!!!

***And now I say farewell to this work of mine. Alam kong madaming pagkakamali dito (typo error. Grammar error. Nagpupumilit kasi mag-English.) but still I hope you guys enjoyed this story! :)
THANK GOD FOR EVERYTHING!
Thank you sa mga kaibigan ko na suportado ako kahit hindi halata. Salamat sa mga nagbasa simula sa simula hanggang dito. Salamat sa mga nagvote at nagcomment! Salamat sa mga nagmi-message sa akin. *kaway kaway!* HAHAHA! Sila yung mga kinilig, nainis, naiyak, nabitin at sila din ang nagpapaalala na mag-update na ako! Thank you to those who waited patiently for updates.

I hope you continue to support my upcoming stories that I will publish soon. (SOON - mga after 5 years! XD)

SALAMAT! THANK YOU! MERCI! KAMSAHAMNIDA! ARIGATO! ADVANCE MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR NA DIN!

HANGGANG SA MULI. PAALAM! (Sabi ni San Goku!)

Love lots ♥ Mimi Margaux

12.17.2015