GÜZELİM

Bölüm 50 "BEBEK"

Duyduklarım beni mutlu etmek yerine o kadar şaşırtmıştıki...
"Im... Bekar bir annesininiz sanırım ama-"
Doktorun cümlesini yarıda kestim.
"Hayır evliyim,sadece böyle birseyi beklemiyordum..."
Doktor gülümsedi.
"Babasının mutlu olacagından eminim." Dedi karnımı göstererek.

Babası ögrenmeyecek...

Cantamı koluma takıp kosarak oradan uzaklastım.
Hamileydim...
Allah kahretsin!
Arabama bindigimde sinirle direksiyona vurdum.
"Allah kahretsin ya!" Diye bagırdım.

Arabamı calıstırıp,Çifliğin patika yoluna girdim. Ne sanstırki,ciflige yakın bir hastaneydi burası.
Patika yolda hızla,arkamdan toz bulutları cıkararak giderken bir yandanda sansıma bela okuyordum.

Aldırmakta istemiyordum...
Uraz'danda sonsuza kadar saklayacak degildim ya?

Ofladım.
Yarım saatlik bir yoldan sonra ciflige geldim. Yedek anahtarlar hâlâ bendeydi,Uraz'a vermeliydim. Sonucta... burası benim evim degildi.
Anahtarla kapıyı acıp iceri girdim.
Uraz'ın sesi geliyordu.
Kahkahalarla gülüyordu,ben bu haldeyken onun mutlu olması beni deli ediyordu!
Giristeki boy aynasından baktım kendime. Yüzüm resmen bende bir haller var diye,bas bas bagırıyordu.
Umursamadan salona girdim.
Uraz'ın karsı koltugunda oturan Kuzey'e baktım.
"Hoşgeldin yenge,neredesin ya?"
"Oteldeydim,ev baktım falan."
Kuzey'in kaşları çatıldı.
"Ne oteli,ne evi lan?" Diye sordu Uraz'a.
Uraz cevap vermektense omuz silkti.
Daha cok sinirlendim.
"Senin uckuruna düskün kuzenin,baskasından cocuk peydahlamış!" Diye bagırdım.
Kuzey saskınlıkla dudakları aralandı.
Ardından Uraz'a döndüm.
"Sen ne cabuk toparlandın ya? Malum... Ben bitik bir durumdayımda!"
Avazım cıktıgı kadar bagırıyordum.
Uraz sinirle ayaga kalktı tam önümde durdu. Bir adımdan daha minik bir adım atsa,bedeni bedenime deyecekti.
Gözlerini gözlerime kenetledi.
"Kuzey defol!"
Kuzey birsey demeden salodan cekip gitti.
Uraz sinirle kolumu tuttu. Sıkmıyordu ama,öylece tutuyordu.
"Ben seni gibi kendimi dagıtmam! Ben o buzdan duvarları örmek icin cok ugrastım,simdi senin yıkmana izin veremem. Evet,bittik. Allah'ın belası bir hata bizi bitirdi. Ama bizim birbirimize olan asklarımız bitmedigi sürece,biz bitmeyiz. Benden baskası olamaz senin hayatında Istersek bir yıl ayrı olalalım,istersek on yıl... Ama eninde sonunda tekrar birlesecegiz,bayan soykan."
Gülümseyerek "Öylemi dersin Uraz? Senden baskası olamazmı? Cidden yanılıyorsun." Diyip yüzümü burusturdum.
Uraz'ın eli kolumdan kaydı.
"B-bu ne demek?"
Alayla "Sana asık degilim,hayatımda baskası var demek olabilirmi?" Dedim alayla.
Yüzüme yedigim tokatla yere serildim. Agzıma gelen bakırımsı tatla elimi dudagıma götürdüm. Kanıyordu.

Bana tokat atmıstı...

Yerden kalktıgımda Uraz gözlerini sımsıkı yummuştu. Salondan cıkıp gitmeden önce tek hissettigim sey nefret ve hayal kırıklıgıydı.
Ev halkı bize kilitlenmisti. Hepsine tek tek baktım.
Gamze "Mira abla,dudagın kanıyor..." dedi.
"Isinizin basına!" Diye bagırdım ve evden cıktım. Arkamdan "Mira!" Diye bagıran Uraz'a aldırış etmiyordum.

B-bana vurmustu! T-tokat atmıstı!

Arabama bindigimde,vakit kaybetmeden arabamı calıştırdım,kapıyıda kilitledim.
Uraz arabanın camını yumruklamaya basladı.
"Mira dinle!" Diye haykırdı.

Uraz'dan...

Mira'nın son sürat giden arabasının arkasından bakakaldım.
Allah benim belamı versin!
Sinirlerime hakim olamıyordum!
Ama oda sussa ne olurdu? Damarıma basmamalıydı!
Gözündeki cakmak cakmak öfkeden ziyade askı görüyordum.
Bana olan askını.
Bugün karsımda duran Mira,eski Mira degildi.
Gözlerindeki o intikam atesi...
Bana söyledikleriyle dahada ispatladı o gözlerindeki o intikam atesini.
Yanlıs birsey yapmasından korkuyordum. Evet kokuyordum , Mira ile ilgili hersey beni korkutuyordu.
Gupse kaltagı!
Hersey onun yüzündendi!
Daha önce bu kadar aptal hissetmemistim kendimi , o kadınla ne yasadıgımı bilr hatırlamıyordum.
Emin oldugum tek birsey vardı oda,o kaltaga dokunmadıgım. Dokundum diyelimki,ben bir kadını hamile bırakacak kadar salak bir adam degilim!
Bu isin icinde bir boklar vardı,cözecektim! Cözmezsem adam degilim!
O cocuk benim olamazdı!
Ben hala inanamıyordum.
Mira'da beni anlayacaktı , ama ben onu affedecektim hemen.
Benden özür dilemeye geldiginde sadece sarılacaktım ona.
Ben olsam bende inanırdım. Mira zaten saftı,inanmama olasılıgı sıfırdı. Bu yüzden ona hak veriyordum,ama bu isin icinde olan her kimse onun  canını fena yakacaktım!