CHAPTER 13 Let's end this

547 23 2
                                        

SANDY's POV

It's been 3 weeks nung nag-bora kami. At lahat balik ulit sa normal. Si JD, nandun pa rin nambu-bwisit sa akin. Pero kahit papaano umiiwas na rin ako sa kanya. Madalas akong absent tapos nagpalit na rin ako ng sim card.

"Why you took so long?" Sabi nya habang nakalagay yung mga kamay nya sa bulsa nya.

"Ano na naman ba?"

"I'm hungry. Kanina pa lumabas mga classmate mo."

"And so? Eh di kumain ka. Hawak ko ba bibig mo?"

"Tsk. Let's go!" Sabi nya sabay hawak sa kamay ko. Bumitaw naman ako.

"I'm not going with you." Kumunot naman ang noo nya sa sinabi ko.

"Ano na namang idadahilan mo this time? Akala mo ba hindi ko nararamdaman na iniiwasan mo ako."

"Hindi ako nagugutom kaya kumain ka mag-isa mo!"

"What's wrong with you Sandy? May problema ba tayo?"

"Bakit JD, may tayo ba?" I try my best na maging cold sa kanya.

"What?"

"Can you stop all of this?" Mukhang nagiging effective naman ang acting ko kasi nag-iiba na ang facial reaction nya.

"At bakit naman kita susundin?"

"'Cause I'm sick of this! You're acting like a real boyriend of mine! Tigilan mo na to kasi wala kang mapapala."

"Wala ka na ba talagang nararamdaman para sa akin?"

"Wala! At kahit kailan wala akong nararamdaman para sayo."

"Sa People's park, you kissed me. You took care of me when I'm sick. And sa Bora, you act like a jealous girlfriend..."

"Huwag mong bigyan ng ibang meaning lahat ng yun. Kasi para sa akin, wala lang ang lahat ng yun. Hindi ko na nga maalala eh."

"But I know you."

"Come on JD! Stop saying that you really know me. Sinasabi ko na nga lahat ngayon sayo diba? I just wanna stop this. Don't make things complicated for me." Tapos biglang nag-iba na naman yung mukha nya.

"You really want me to stop?"

"Yes, please."

"Fine. If that's what you want, then maybe I should give you that. You're free now. I'm sorry if I made your life miserable."
Tapos tinalikuran nya na ako tsaka naglakad papalayo.

Ako naman, kinagat ko yung labi ko para pigilan ang pagtulo ng luha ko. pero hindi ko naggawa.

"Thank you JD."

FLASHBACK

The day after namin makabalik from Bora, tinawagan ko agad si Avah. Hindi kasi kami pwedeng mag usap sa Bora baka may makarinig.

"What should I do?"

[Do what is right.] Either Layuan ko si JD o sabihin ko ang totoo sa kanya.

"Ang hirap."

[Gawin mo na habang hindi ka pa nafa-fall. Alam mo naman na walang sikreto ang hindi nabubunyag. Did you get my point?]

"Yeah. Thank you."

[No problem.]

End of Flashback

***

Square One (DaraGon Fanfic)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon