~İMKANSIZ~

"Ama Onlar Arkadaşım"

Derinden...

Yaklaşık bir saat geçmişti. Nereye gideceğimizi de bilmiyordum. Arabayı Mert sürüyordu yanında da Defne oturuyordu. Bizde arkada oturuyorduk. Semih ve Açelya bizim önümüzde en arkada da Kuzey ve ben oturuyorduk.

Kendimi suçlu hissediyorum. Benim yüzümden şu an hepimiz başka bir yere gitmek zorunda kalmıştık.

"Aramız nasıl?" diye sordu Kuzey. Aramız nasıl? Güzel soru. O şu an beni korumak için yanımdaydı.

"Biliyorum sen beni korumak için ayrıldın ama yediremiyorum kendime Kuzey. Çok ağırıma gitti. Bana söyleyemez miydin?"

"Söylesem kendin halletmeye çalışacaktın. Seni bu olaylardan uzak tutmanın en iyi yolu senden ayrılmaktı. Hem bu sayede benden nefret de edecektin."

"Sen beni öğrenince bu işlere karışacağımı bilecek kadar iyi tanımışsın ama senden asla nefret edemeyeceğimi anlamayacak kadar da tanıyamamışsın." kafasını başka bir tarafa çevirdi. Çünkü gözlerim dolmuştu. Benim ne zaman gözlerim dolsa o bunu görmek istemediği için kafasını çeviriyordu. Bende kafamı koltuğa yasladım. Bana doğru döndü kendine doğru çekti ve onun omuzuna kafamı yaslamamı sağladı sonra tekrar pencereye döndü. Seviyordum işte bu huyunu;
Küs de olsak birbirimize de kızsak ne olursa olsun beni düşünmekten vazgeçmiyordu.

......

Gözlerimi açtığımda karanlık bir odadaydım. İlk neresi olduğunu anlamadım ama sonra yanımda Açelya uyuduğunu anladım. Onu dürtükledim.

"Açelya nerdeyiz lan?"

"Ne vuruyon kızım? İşte bizim için bir yer hazırlatmışlar Kuzeyler oraya geldik." onaylar anlamda başımı salladım.

"Lan filmlerde kitaplarda böyle durumlarda insanlar sevgilisiyle uyanır ben senle uyanıyorum." bana cins cins baktı.

"Hı hı Semih varken sen sevgilinle uyanabileceksin zaten demi." haklı valla Semih yaptırmaz öyle şey.

"Hem senin sevgilin vardı da benim haberim mi yok?" gülümsedim.

"Kuzeyle barıştınız mı? Sevgili misiniz şu an?"

"Bilmiyorum yani sadece özür falan diledi. Şu an neyiz bilmiyorum ama ben ona güvenmediğimi söyledim." tam o arada telefonuma mesaj geldi.

Gönderen: KuZey

"Şu an uyanıksan yada uyandığında düşüneceksin biz şu an Kuzeyle neyiz diye ben cevaplıyım. Seninle şu an tekrar sevgili değiliz çünkü tekrar başladığımızda sağlam olmasını istiyorum bana sonuna kadar güvendiğinde tekrar en güzel şekilde başlayacağız." bu çocuk benim neler düşündüğümü nasıl biliyor?

"Şu an sevgili değilmişiz ben ona sonsuza kadar güvendiğimde en sağlam şekilde başlayacakmışız. " dedim Açelyaya dönerek.

"Noldu birden sana ilham falan mı geldi?" dedi gülerek.

"Yok Kuzey mesaj attı."

"Şimdi mi?"

"Evet şimdi."

"Bu çocuk senin ne düşündüğünü nerden biliyo ya valla sizin kalbiniz beyniniz bir heralde " gülümsedim.

"Ya Derin beni de uyandırdın yat zıbar" dedi ve arkasını döndü. İşte kankamın kibarlığı buraya kadardı.
Bende arkamı döndüm ve uyudum.

Sabah saat 06:00 'dı ve bizim kapımız çalınıyordu. Kim ya bu saatte?

"Kimsiniz?"

"Benim Derin Semih" dediğinde kapıyı açtım.