Take Me To A Better Place

Chapter 16

Pov. Draco

Als ik wakker wordt sla ik met mijn vuist tegen de muur. Een paar keer. Bloed verspreidt zich op mijn handen.

'STOMME OORLOG!' schreeuw ik naar niemand in het bijzonder. Ook mijn andere hand krijgt heg flink te verduren. Met beiden handen blijf ik slaan.

'Stop daar mee Draco...ze moest er ooit achterkomen'.

Luna Lovegood was er niet, maar ik hoorde haar stem in mijn hoofd. De enige die me begreep. Was ik ook al gek aan het worden. Het waren simpele woorden. Ik begreep ze.

Ik rende. Af en toe viel daardoor wat bloed van mijn knokkels op de grond. Ik wist waar ik Hermoine kon vinden, maar wist ook dat haar vrienden bij haar zouden zijn. Het was geen optie, maar er was een andere plek waar ik eerst naar toe moest. Ziekenzaal.

Het ziekenzaal was compleet leeg en dat kostte mij weer een hoop uitleg.  Tenminste als het een Slytherin was geweest dat er lag. De rest van de school nam nooit de moeite om met me te praten.

Met verband om mijn handen liep ik naar een Gryffindor leerling. Eerste jaars waren makkelijk over te halen. Zelfs zonder uitleg. Ik gaf hem een een stuk perkament waar het volgende op stond:

Granger
Gefeliciteerd...je weet het. Maar je weet nog niet alles. Ik wacht op je in de astronomietoren.  En ik vertel alles. Kom met Luna als je niet alleen durft. Crabbe en Goyle zitten aan strafwerk dus op hen hoef je sowieso niet te rekenen.
Malfoy

Het was vlug en mijn plan was niet volledig uitgedacht. Toch had ik het idee dat ik het zo snel mogelijk moest oplossen. Als iemand ons zou zien dan was ik er geweest. Iemand over het plan van Lord Voldemort vertellen was een zelfmoordpoging. Zeker als jij degene bent die de klus heeft gekregen met de opdracht het alleen te doen en geen contact ermee moet zoeken met andere Death eater's. 

Dat Hermoine me niet met haar vriendelijke glimlach begroette was geen wonder. Dat ze alleen was gekomen wel. Dat bewees weer dat ze een echte Gryffindor was.

'Wat zal jij dan doen?' Vroeg ik toen ze dichtbij genoeg was. Ze keek met haar bekende verwarde gezicht.

'Wat zal jij dan doen? Als je ouder je een nutteloze zoon vind, je moet kiezen tussen leven en dood, je een familie moet bewijzen dat je bestaan nut heeft en als het enige is wat je wilt een eigen mening...maar je in de verkeerde familie bent geboren om die mening te mogen hebben...alleen sukkels kiezen vrijwillig om voor jeweetwel te werken'.