Take Me To A Better Place

Chapter 30

Nog drie dagen en een week en dan was de vakantie voorbij. Vroeger hoopte ik altijd dat de tijd op zulke momenten net zo lang stil kon blijven staan tot ik genoeg had van de vakantie, maar nu was het anders. Hogwarts was saai als al de mensen waar je meestal mee om gaat weg zijn en er geen lessen wordt gegeven.

Voortaan ontloop ik Snape. Vroeger maakte we nog een praatje, maar sinds ik weet dat hij de opdrachten van mijn moeder opvolgt heb ik het gevoel dat hij niet meer te vertrouwen is. Hij moest me in de gaten houden. Kon hij net zo goed informatie doorspelen. Met brieven ging dat allemaal makkelijker.

De brieven die ik van Hermoine had gekregen lagen netjes onder mijn matras. Niemand van Slytherin had de lef om in mijn spullen rond te neuzen, maar het kan altijd nog per ongeluk. Onder mijn matras waren ze eventjes veilig. En als ik ga slapen lees ik ze nog eventjes Door.  Gewoon om een beetje dichter bij..haar te zijn.

Verlieft worden vond ik nooit echt voor iemand als mij. Zeker niet Hermoine. Ik had haar nooit lelijk gevonden. Juist wel aantrekkelijk. Maar ik wist dat er altijd een grens tussen ons zou blijven hangen. Zeker als je kijkt naar Ron en Hermoine samen. Iedereen dacht altijd dat die twee iets zouden krijgen. Gelukkig hadden we Lavender Brown.

Bijna uit verveling pakte ik mijn veer en begon te schrijven. Ik was erachter komen dat een brief schrijven helemaal niet zo stom was. Het was juist rustgevend. En daarna kon je fantaseren hoe de ander erop zou reageren. Of was ik de enige sukkel die dat deed. Hoe zou ze erop reageren als ik opeens ik hou van je zou schrijven? Dat maar weghalen dan.

Beste Hermoine
Ja...je haten heb ik inderdaad gezien, maar vergeet niet dat dat er ook erg...goed uitzag. Niet om je af te schrikken hoor. Ik vond het altijd erg stoer. Alsof je protesteerde tegen al die make-up dragende barbies met hun sulle blonde stijle haren. Je had nu alleen nog een leren jas moeten hebben en een bord met daarop.

IK BEN GEEN BARBIE. DEAL WITH IT

Waarschijnlijk is wat ik zeg niet eens grappig, maar we kunnen toch wel doen alsof. Mijn..vrienden lachen altijd om de domste dingen. Het lijkt me moeilijk om je aan het lachen te maken. Waarschijnlijk was je ook zo slim geweest om even wat moppen boekjes te lezen. Stel dat iemand je zo'n dom raadseltje zou vragen je alsnog een goed antwoord kon geven. Valt het niet een beetje op dat je brieven van mij krijgt. Ik weet best dat een Malfoy niet erg geliefd is bij de Weasley familie.

Draco

P.s. omdat je mijn eerste cadeau niet accepteerde heb ik nou een boek voor je. In het derde had ik het gekocht in hogsmeade toen we daar voor het eerst mochten komen. Het gaat over Muggle's en hun levendskring. De man achter de kassa keek me vreemd aan toen ik het kocht. Een Malfoy met een boek over Muggle's. Ik had net zo gekeken als ik hem was. Het is echt heel interessant. Nu snap ik waarom je zo slim bent.

Tevreden liep ik weer naar beneden om een van Hogwarts uilen te kunnen gebruiken.

'Schrijf me snel teru' zei ik. Ik wist dat ze me niet zou kunnen horen. Toch zei ik het.