Take Me To A Better Place

Chapter 51

Pov. Draco

Koude wind blies in mijn gezicht. Ik zat nu al een tijdje in de tuin naar de mist om me heen aan het kijken. Het was koud,  maar daar irriteerde ik me niet aan. Overal naar waar ik keek zag ik haar gezicht. Ze zat in alles.

'Draco liefje, kom naar binnen. Straks vat je nog kou' riep mijn moeder vanaf de achterdeur, maar ik gaf geen antwoord terug. Als metaal dat was vastgeroest zat ik daar op het bankje. Als je me zou zien zitten zou je denken dat ik dood was. Zo stil, zo onbewogen. Maar bovenalles was het ook een vredig gezicht. De mist bedekte al het zwarte in de wereld voor eventjes, ik voelde me alleen.

Het is nu al een paar weken sinds mijn laatste ontmoeting met Hermoine Granger. Ze vertelde me wat ik niet aan haar durfde te vertellen. Dat ze van me hield. Elk moment van de dag bedenk ik wel weer iets nieuws wat ik op dat moment had moeten zeggen, maar nooit het lef er voor zou hebben.

Hermoine daarintegen was stoer en had een grote wilskracht. Ze was op alles altijd goed voorbereid en ze zorgde altijd voor dat ze onmisbaar werd. Iedereen had haar nodig voor alles. Ik had haar nu ook nodig, maar ik kwam later. Nu heb ik haar uit het oog verloren, maar ooit zal mijn kans komen.

Vier uurtjes laten maakte ik me los uit mijn houding en liep dan eindelijk het warme huis binnen. Mijn paarse vingers gingen vaan rood naar mijn eigen witte kleur en ook langzaam kreeg ik overal weer gevoel in.

'Draco makker' Yvor Banduis keek me vanuit zijn ooghoeken aan. Ik begreep nooit zo goed wat hij nou eigenlijk doet hier. Yvor was eigenlijk een hele aardige kerel. Had hij ook geen keuze gehad?

'Nootjes?' Vroeg hij beleeft. Net toen ik antwoord wilde geven kwam mijn moeder boos de gang instromen waar ik en Yvor zaten.

'Geen nootjes Banduis. Wil je dat kind dood hebben, hij is daar allergisch voor'.

En het volledige spectrum van menselijke emoties, dacht ik bij mezelf

'Sorry knul...wiest ik nie'.

Moeder had het niet zo op Yvor Banduis. Onbeleefd en asociaal vond ze hem. Ik was het er niet mee eens geweest, maar dat had ik haar uiteraard niet gezegd. Banduis was het enige levende wezen in het huis dat niet smachte naar macht en geweld. Hij was net als ik...bang voor wat er zal komen.

Mijn gedachten dwalen weer af naar Hermoine. Zou ze nu bij haar groepje zijn. Bill en Fleur zouden deze zomer trouwen, daar hadden we het over de vorige vergadering. Ze zouden de bruiloft verstoren. In dd hoop een glimp op te kunnen vangen van Harry Potter die nu op nummer een van gezocht stond. Ook Hermoine en Ron kon je voor veel geld inruilen. Jeweetwel had zijn lijst klaar staan. We mochten ingrijpen als we de kans kregen, vertelde hij ons. Maar de jongen was van hem.