Take Me To A Better Place

Chapter 22

Pov. Draco

'Vind jij mij ook...een verwend, achterbakse, idiote, arrogant jochie die zijn vaders pad achterna gaat en daarna in Azkaban terechtkomt zonder dat iemand dat ooit erg zou vinden?'

Het was van het halve op het takje. Het gesprek veranderden in zwoel en romantisch tot bijna een zielige actie, maar ik moest het weten.

'Wat..?'

'Wie ben ik Hermoine? Wat zie je in mij?'

Ik haatte het om het medelijden in het gezicht van Hermoine te zien. Ik wil geen medelijden. Ik wil dat ze haar ogen zou openen. Dat ze zag wie ik probeerde te zijn. Dat ik ook een Harry of een Ron kon zien. Een vriend.

Harmoine legde haar hand op mijn wang. Ik merkte nu pas hoe dicht we tegen elkaar aan zaten. 'Het leven gaat niet over jezelf vinden. Het gaat om jezelf te creëren'. Met die woorden liep ze weg. Haar hand voelde ik nog steeds op mijn wang. Ook toen ze allang weg was.

Het leven gaat niet over jezelf vinden. Het gaat om jezelf te creëren...lekker duidelijk was dat weer. Gebruikt iedereen tegenwoordig van zulke citaten waar altijd een vraagteken achter bleef hangen.

Terug in de leerlingen kamer wachtte ik tot iedereen lag te slapen tot dat ik het boek onder mijn matras pakte. 'Sorry Hermoine...maar ondanks alles kan ik me niet verstoppen achter mijn fantasieën' fluisterde ik. Na veel bladeren en lezen kwam ik eindelijk op de pagina dat mijn problemen wat kon verminderen.

Verdwijnkast
Het is een kast die op magische wijze in verbinding staat met een tweede Kast op een andere plaats in de toverwereld. Verdwijnkasten werden vooral tijdens de Eerste Tovenaarsoorlog gebruikt. Men kon ermee ontsnappen aan de Death eaters wanneer zij mensen in het nauw dreven. Het enige nadeel is dat de locatie van de tweede Kast vaak niet bekend is en daarom een potentieel gevaar met zich meebrengt. De spreuk waarmee een Verdwijnkast geactiveerd wordt is Harmonia Nectere Passus.

Als een razende sloegen mijn hersenen woordje voor woordje alles op. Een verdwijn kast. Het was de oplossing. En in wist precies wie me hier mee kon helpen.

De volgende dag stond ik om half vijf op. Van Beest zat nog rustig door te slapen. 'Niet voor lang meer' fluisterde ik naar de niets wetende van Beest.

Koud water viel over hem heen. Met een simpele spreuk zorgde ik dat er geen enkel geluid uit zijn keelgat kwam. Toen hij mij zag had hij zelfs een reden om stil te staan. Ik zorgde ervoor dat alles droog was en ik wenkte hem om mee te komen. De leerlingenkamer was volledig leeg.

'Het vierde jaar...Fred en George hadden een grap met je uitgehaald. Ik had je uiteindelijk gevonden op het toilet...je zei dat je in een kast zat. Waar zit hij en hoe kan ik er komen'.

En zo begon mijn plan A die ik nog niet had afgerond of aan was begonnen.  Death eaters hier heen laten was een makkie met een verdwijn kast.

'Kamer van Hoge Nood...waar hij eindig weef ik niet'.