Chapter 63

670 30 1
                                        

Pov. Draco

Warme straaltjes water komt op mijn gezicht. Ik sloot mijn ogen terwijl het warme water nog steeds op me viel. Het beste begin van de dag, Wannneer je even al je zorgen opzij kunt zetten.

Als ik even later klaar ben met douchen en naar mijn slaapkamer wil lopen om me daarna weer van de rest van de dag op te sluiten hoor ik gegil. Mijn tante staat in de gang terwijl ze met haar krijsende stem dingen als 'geweldig' of 'fantastisch' zegt. Mijn nieuwsgierigheid overwint het van mijn donkere kamertje en langzaam loop ik naar beneden om te kijken wat er gebeurt.

Vier of ik bedoel vijf mannen staan om drie tieners heen die niet zo blij kijken. Ik herken ze meteen.

Ron Wealsey met zijn warrige haren, sproeten en wallen tot aan zijn knieën.

Harry Potter met zijn nog warrige haren, herkenbare houding en een slechte vermomming waar waarschijnlijk niet veel tijd in gestoken is. Het is een moeilijke spreuk en ik vroeg me af of Harry zelf wel zo getalenteerd is om dat zelf te doen.

De laatste was het meisje waar de hele zomer over heb gedroomd, en voor de zomer begon. Hermoine kijkt niet betrapt zoals de andere twee, maar straalt zelfvertrouwen en moed uit. Ze kijkt boos om zich heen, wat meer lijkt alsof ze iets zoekt.

'DRACO! DRACO! KOM HIER' gilt tante Bellatrix en snel loopt ik helemaal naar onder van de trap. Ze ziet me staan, maar ik ontwijk haar blik. Bellatrix en de andere jongens zijn niet dom. Ze zouden het zo van mijn gezicht af kunnen lezen en daar hielp ik niemand mee.

'DIT IS HEM OF NIET SOMS, IS DIT HAR-RY POT-TER'.

Ze sprak zijn naam in stukjes uit waardoor en stukjes spuug op het gezicht van Harry terecht kwam. Gatver.

Boos omdat ik geen antwoord gaf duwt ze mijn gezicht dicht tegen die van Harry aan. Ik kijk hem aan, iedereen die Harry maar dan ook een beetje kende wist dat hij dit was. Maar vooral omdat Hermoine en Ron er ook waren.

'Ik weet het niet'.

'WAT?!'

'Ik weet het niet'.

Bellatrix haalt haar hand uit mijn haren en duwt me daarna bijna omver. Vader vangt me op en kijken me aan.

'Dit zal alles veranderen, iedereen zal het ons vergeven. De heer van het duister zal het ons vergeven'.

Ik slikte. Maar voor dat ik antwoord kon geven schreeuwde Bellatrix naar de vijf mannen om de tieners heen. Met een straaltje goede toverkunst kreeg ze de mannen omver en schreeuwde naar Wormtail dat de jongens weg moesten.

Wat moest ze met Hermoine? Wist ze iets? Zag ze het? Gaat ze iets ergs met haar doen? Hoe erg?

Take Me To A Better  Place Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu