Take Me To A Better Place

Chapter 32

Ik schreef haar niet meer terug. De naam van de uil zou ik wel over vier dagen zeggen. De reden dat ik niet terug schreef was simpel: wat moest ik op haar brief antwoorden. Ik kon niet liegen tegen haar. Ook niet in een brief. Dat kon ik mezelf gewoon niet aandoen op dit moment, maar de waarheid vertellen over mijn vader ging te ver. Ik moest ervoor zorgen dat ze me net zo leuk gaat vinden als ik haar. Geen medelijden wekken.

Zou ze het leuk vinden? Brieven van mij krijgen. Zal ze erop wachten? Zal ze erover nadenken waarom ik niet meer terug schrijf? Waarschijnlijk niet, maar het was leuk om er over na te denken.

Sinds kort was de bibliotheek de belangrijkste plek op Hogwarts. Ik kwam er vaak. En ik begon steeds beter te begrijpen waarom mensen nou eigenlijk voor de lol naar de bibliotheek gingen. Het was er rustig en rustgevend. Niemand die op je lette en ze hadden ook echt interessante boeken.

Ik kwam er eigenlijk meer om meer te weten te kunnen komen over Muglle's. Hoe ze leven bijvoorbeeld. Hoe ze kunnen leven zonder magie. Lijkt me verschrikkelijk.

Ik kwam er ook achter dat bij elk ding dat ik doe mezelf de vraag stel waarom ik het doe. Mijn antwoord komt altijd uit op: ik doe het voor Hermoine...om indruk te maken. Zo heb ik voor het eerst me benen gescheerd. Niet te geloven dat vrouwen dat zo vaak kunnen. Het was alsof er een mes in mijn benen werd gestoken, maar in het boek over versieren stond dat vrouwen dat aantrekkelijker vonden.

Ook heb ik twee uur voor de spiegel gestaan en allerlei nieuwe looks uitgeprobeerd. Om als volgende te kiezen welke Hermoine het leukst zou vinden. Als conclusie kwam ik uit dat ik het nog een keer moest proberen als het halloween was. Dan zou het vast minder angstaanjagend zijn.

Ik vraag me af of ik gewoon een verliefde puber jongen ben of een gek. Iedereen zal me uitlachen voor alle gekke dingen die ik doe. Wie staat er nou voor die reden voor de spiegel.

Net zoals ik overal hartjes op begon te schrijven. Mijn arm zit er vol mee. Als de ene arm vlekkeloos kon verbergen...kon dat ook met de andere.

Nog vier dagen en dan was de vakantie voorbij. Dan moest ik me weer gaan inhouden. Niemand mocht in de gaten hebben dat ik iets voor haar voelde. Het was gewoon te riskant. En al zou ik het doen om lang en gelukkig met haar te kunnen leven zou het niet zo lang duren als in lang en gelukkig. Jeweetwel zal me eigenhandig afmaken. Hij had toch niets beters te doen nu.

Op dat moment realiseerde ik me dat ik niet een keer aan mijn opdracht had gedacht. Shit.