Take Me To A Better Place

Chapter 52

Pov Hermione

De taart staat in de oven en we mochten even vrij nemen van Mevr.Weasley. Iedereen is Quidditch aan het spelen, ik kan dat niet en daarom doe ik niet mee. Perkament ligt op het bureau naast me met een veer en inkt. Ik doop de veer in het potje en begin te schrijven.

Lieve Draco,

Deze brief zou je nooit ontvangen, dat is de bedoeling te minste. Ik mis je,met heel mijn hart. Ik kan er niet tegen om telkens weer te denken dat ik je nooit meer zal zien. Nooit meer je lach te zien en nooit meer in je prachtige ogen te kijken. Ik denk constant aan je. Aan je haar, je lach, je ogen, je huid, alles. Over je smalle lange handen en je gezicht. Aan je wimpers en aan je tanden.

Het klinkt verschrikkelijk en zwijmelig, maar het is wat ik voel. We hebben nooit de kans gehad om op date te gaan, nooit de kans gehad om elkaar te zoenen, nooit de kans gehad om samen op een stoel bij het haardvuur te zitten en ook nooit de kans gehad om hand in hand te lopen.

Ik mis je, Draco, ik mis je verschrikkelijk. Er zit een donker gat in mijn hart wou jij zou moeten zijn, maar je bent er niet.

Ik wil wel iets tegen jou zeggen ookal lees je dit nooit. Ga verder met je leven, ontmoet een vrouw en word verliefd. Krijg kinderen en maak je geen zorgen om mij, je verdient het om gelukkig te zijn.

Liefs,
Hermione

Ik vouw de brief op en leg hem onderin mijn hutkoffer naast al zijn brieven en de andere brief die nooit is verstuurd, de boze brief toen hij me negeerde. Dat boze en verdrietige gevoel is weg, ik kan niet meer boos op hem zijn.

"Mione, wil je echt niet mee doen met Quidditch?!" Roept Ginny van buiten. Ik loop naar het raam en ga een stukje naar beneden hangen als Juliet in het beroemde toneelstuk van Shakespeare. "Nee, ga lekker verder spelen!" Roep ik terug, Ginny stapt op haar bezem en vliegt omhoog. Ze blijft hangen voor het raam en ik leun op het raamkozijn.

"Echt niet?" "Nee, ik flikker er meteen vanaf," lach ik "ik haal de taart er wel uit."

"Is hij over een week nog wel goed?" Vraagt Ginny.
"Ik heb daar handige spreukjes voor," zeg ik en ik sluit het raam. Ginny voegt zich weer bij de andere en speelt verder.

Beneden haal ik de taart uit de oven en ik neem hem naar boven. Na de spreuken verpak ik hem in anemiliumfolie en stop hem in Ginny's kast.

Waarschijnlijk zouden Muggles het ontzettend onhygiënisch vinden, maar hij blijft echt goed.

Ik pak mijn boek en sla hem open. Even later ben ik verzonken in het verhaal en eventjes denk ik niet aan hem.

Ik vraag me af wat hij aan het doen is. Eerlijk gezegt hoop ik dat hij me nog niet is vergeten, dat zou ik niet leuk vinden.

Ik focus me weer op het verhaal waarin twee geliefdes samen zijn, kon ik dat maar.