Take Me To A Better Place

Chapter 71

Pov. Draco

Ik keek mijn tante....ik bedoel Hermoine aan. Ik wilde mijn mond open trekken om iets aardigs en liefs te zeggen als ik me bedenk dat Banduis alles misschien heeft lopen rondbazuinen en dat ik met mijn goedgelovende kop alles aan mijn tante vertel zonder dat door te hebben.

'Wat zei Luna tegen mij in het bos. Bewijs dat je bent wie je zegt dat je bent'.

'Ik zei hem dat honden niet als goede honden worden beschouwt als ze goed kunnen blaffen en dat mensen niet als goede mensen worden beschouwt als ze goed kunnen praten'.

Mijn houding veranderde als sneeuw voor de zon en ik trok haar mee naar de schaduw waar. Een onbekende man keek me woedend aan. Oei...ik had hem niet gezien, maar hij zou waarschijnlijk aan mij en mijn tante denken.

'Dat is Ron' fluisterde Hermoine net hard genoeg dat niemand anders haar kon verstaan behalve ik.

'En onder een onzichtbaarheids mantel zit Harry' fluisterde ze nog zachter.

Ik knikte en keek daarna van Ron/onbekende weer naar mijn tante/Hermoine. Het was verwarrend om met iemand te spreken die niet op haar mooie zelf leek.

'Wat doe je hier, het is te riskant om jezelf nu te vertonen, alles. Letterlijk alles kan misgaan. Jullie moeten jullie koest houden'.

'We zijn vermomd Drack, niemand die ons als ons zelf zien en-'.

'Behalve deze verrader' kapte Ron vermomt als een Death eater dat ik in mijn huis had zien rondlopen. Hermoine gaf hem een stoot met haar elleboog en terwijl Ron over zijn arm wreef keek hij mij vernietigend aan.

'Oké...maar beloof me dat je veilig zult zijn. Je was ook in het ministerie van Toverkunst vermomd en Harry was ook tijdens de bruiloft vermomd en bij alle twee de gebeurtenissen werden jullie identiteit achterhaald. Het zal me niets verbazen als het deze keer ook weer zal zijn'.

'Wie zegt dat jij ons niet verraad Wezel' siste Ron door zijn tanden.