Take Me To A Better Place

Chapter 50

Pov Hermione

Ik gooi een wit laken uit het raam. Gisteren hebben we Harry opgehaald en we moeten nu al werken aan de voorbereidingen van de bruiloft. Het verlies van Moody is zwaar gevallen net als het verlies van George' s oor.

Mevr.Weasley wou dat we meteen begonnen met de voorbereidingen, vandaar dat Ginny en ik nu de lakens laten luchten.

"Heeft mijn moeder je al ondervraagt?" Vraagt Ginny. "Nee, maar ik verwacht dat het snel gebeurt," zeg ik. Mijn haar zit in een slappe staart, het is vettig en is futloos. Mevr.Weasley die altijd zo lief, maar eerlijk is heeft vertelt dat de glans uit mijn ogen is verdwenen. Misschien is dat zo, ik voel me ook verschrikkelijk. Voelt liefdesverdriet zo? Als dat zo is snap ik eindelijk hoe die meisjes zich in soap series voelen.

"Gaat het wel?" Vraagt Ginny, ik knik langzaam. Ik heb haar alles vertelt, alles. En zij heeft belooft niks tegen andere te zeggen, tegen niemand.

"Ginny en Hermione!" Roept Mevr.Weasley van beneden "waarom duurt het zolang?!"

Ginny en ik wisselen een grijns en lopen naar beneden. Ik ben zo ontzettend blij dat Ginny mijn gevoelens begrijpt en accepteert. Misschien mag ze Draco niet heel erg, maar ze maakt er geen groot punt van.

"Willen jullie helpen met koekjes bakken?" Vraagt Mevr.Weasley. het was eerder een bevel dan vraag vandaar dat we vluchtig knikken.

Mevr.Weasley gooit de aardappelen naar Ronald en Harry die aan de andere kant van de tafel staan en die beginnen te schillen. Ronald is zo aardig zijn toverstok niet te gebruiken, omdat Harry dat ook niet kan.

"Straks hebben we tijd om te beginnen aan de verjaardagstaart voor Harry," fluister ik in Ginny's oor, ze glimlacht vrolijk. Ik plet het koekje iets te ruw dan bedoelt op de bakplaat. Ook ik heb geen behoefte om mijn toverstok te gebruiken.

Het kettinkje hangt onder mijn blauwe sweater. Ik heb het elke dag aan en af en toe wind ik het op. Ondertussen neuriën Ginny en ik mee, omdat we het zo goed kennen.

"Kom op, opschieten, de bruiloft is over een week al," zegt Mevr.Weasley streng. Ik kijk de jongens aan die hun schouders lachend ophalen.

Mevr.Weasley gooit wat meel op tafel zodat Ginny en ik wat beter kunnen werken en dreigt Ronald te vervloeken als hij niet opschiet. Ik heb Mevr.Weasley nog nooit zo gezien en ergens is het nog wel grappig.

Zoals bijna elke seconde van de dag brengen mijn gedachtes me weer naar Draco. Waarschijnlijk zit hij nu in dat grote vervelende huis met als enig leuk gezelschap Jean.

Mijn gedachtes brengen me van Jean naar Hedwig, ach, arme Hedwig. Ze bekende zoveel voor Harry, ze was zijn vriendin. De uil was het enige wat Harry had als hij bij de Dursleys was. Hedwig was een schatje, iemand die zichzelf heeft op geofferd om Harry te redden. Misschien was ze maar een dier, maar ze was trouw. En mensen die trouw zijn zijn goede vrienden.

Ik kijk naar Harry, Ronald en Ginny. Zij zijn trouw en zij zullen me door deze tijd helpen, zelfs als ze het niet eens door hebben.

Ik mis hem, ik mis Draco.