Take Me To A Better Place

Chapter 55

Pov. Draco

Ik liet me op mijn eigen bed zakken. Ze werden gewaarschuwd, dat wist iedereen. En dat was goed nieuws. Ze hadden haar geen pijn kunnen doen. Ik moet voor haar zorgen, meer dan dat nodig is. Nu moet ik er voor haar zijn, zoals zij er voor mij was.

Zouden de rest weten van het kettinkje? Zouden ze het begrijpen? Vast niet. Ben niet zo populair bij ze.

Yvor Banduis komt binnen en legt zijn FireWiskey op mijn schone bureau die ik nooit had gebruikt.

'Jongen'.

'Wat moet je van me hebben'.

'Je aanwezigheid'.

'Niet hier, niemand is thuis. Je kunt net zo goed tegen de muur praten'.

Met dat antwoord nam Yvor Banduis nam met dat antwoord geen genoegen. Hij ging zitten op mijn bed en keek mijn zin olie donker ogen aan. Hij moest me aan Sirius denken, ze leken erg op elkaar. Misschien omdat hij zijn neef is.

Yvor zei niets, maar keek hem alleen aan. Zijn ingevallen wangen en wallen maakte indruk op me. Hij voelde zich niet zo goed hier als de andere.

'Ga je nog wat zeggen'.

'Waar is je ketting?'

Ik werd stil. Niemand wist van de ketting, behalve Hermoine. Hermoine, met haar mooie- focus focus focus. Hoe wist hij ervan?

'Niemand heeft het gezien, ik alleen een keer. Al wist ik het niet zeker of het een ketting was. Maar je was er voorzichtig mee dat zag je wel. Vertel op. Is het een meisje?'

Mijn gezicht verraadde alles.

'Is dit waarover je wilde praten, zo ja dan kun je gaan'.

Ik merkte dat ik boos werd. Mijn gevoelens waren helemaal voor mezelf, daar had hij niets mee te maken. De enige dat dat zo mogen vragen was Hermoine zelf. En waar was ze? Niet hier.

Yvor schrok, het was ladderzat en een reden om eerder van mijn reactie te schrikken. Hij liep weg met zijn FireWiskey.

Had ik maar een foto. Het zou onveilig zijn, maar ik moest haar zien. Ik ben bang dat ik haar ga vergeten. Haar stem niet meer in mijn gedachten hoor. Haar contouren die Hermoine Granger maakt vergeet.

'Pleas, be save'.