Take Me To A Better Place

Chapter 49

Pov. Draco

Ze plante een kus op mijn wangen. Ik had geen tijd om iets te zeggen. En ik kon het niet. Was te verbaast van dit alles. Ze kon van me houden, ook toen ze wist dat ik een monster was. Ze wist het niet zeker, maar het was een vermoede die klopte.

Het liefst had ik naaf haar geschreeuwd op dat moment. Dat ik meer van haar hield dan dat ze ooit zou vermoeden, dat ik alles voor haar alles doen, dat ze het gene was dat ik miste. Liefde miste ik. En ik vond het in haar.

Hogwarts was voelde leeg aan. Alle leerlingen waren naaf huis. Ik zou moeten wachten tot mijn ouders mij op Hogwarts zouden ophalen. Nu Hogwarts bezit was van Jeweetwel betekende dat er veel zou veranderen.

Moeder kwam hollend mijn kant op toen. Ze was net aan komen verschijnselen en toen ze bij me was gaf ze mee een knuffel. Tranen rolde over haar wangen.

'Je bent zo sterk geweest, lieverd. Ik maakte me elke dag zorgen. Maar je hebt alles zo goed gedaan. We zijn trots op je. Ik en je vader en elke Death eater'.

Het was een compliment dat elk Death eater graag wilde hebben, maar ik voelde me op dit moment om alles zorgen. Vooral nu ik weet dat Hermoine ook gevoelens voor mij heeft valt het zwaarder.

'We gaan naar huis en alles zal weer zoals vroeger worden. Belooft'.

Alles was anders. Niets zal meer zoals vroeger worden. Ik was een Death eater. Ik was een monster. Ik ben medeplichtig op moord. Ik heb net zo goed Dumbledore vermoord.

Niets zal meer als vroeger zijn...