Take Me To A Better Place

Chapter 43

Pov Hermione

Ik loop terug naar de commonroom. Zwembadjes vullen mijn schoenen en mijn handen zitten onder het bloed, Draco's bloed.

"Mione, wat is er?" Vraagt Ginny geschrokken. Ze laat haar huiswerk op de grond vallen en rent naar me toe. Ronald en Harry lopen ook naar me toe.

"Harry heeft Malfoy vervloekt. Ik ging even helpen," zeg ik alsof ik nooit zijn hand heb vast gehouden, alsof ik nooit bijna heb gehuild bij het zien van zijn toegetakelde lichaam.

"Waarom?" Ronald richt zich nu op Harry.

"Het spijt me, ik wist het niet,"zegt Harry, de spijt is te horen, hij meent het.

"Ik ga douchen," zeg ik. Het bloed begint op te drogen en ik wil het zo snel mogelijk kwijt.

"Ik ga wel even mee," Ginny laat Harry's hand los en loopt met me naar boven.

"Thanks, Gin," zeg ik. Ik wil de deur achter me sluiten, maar ze houd hem open met haar voet.

"Hij is het hè, de aanbidder."

Het voelt alsof ze me heeft geslagen, ik staar haar met opengesperde ogen aan en even kan ik me niet veroeren.

"Is het zo duidelijk dan?"

"Nee, je verbergt het goed. Maar ik zie zoiets Mione," zegt Ginny. Er klinkt geen medelijden of boosheid in haar stem, alleen maar begrip.

"Ja, hij is het. Draco Malfoy is degene die mij de brieven stuurde. Draco Malfoy is de gene waarop ik verliefd ben," ik wist het al, maar het zo hardop zeggen voelt raar. Alsof een zware last van mijn schouders glijd.

"Oh Hermione, hoe?" Vraagt ze, ik ben zo blij dat ze niet boos is.

"Weet ik niet, gewoon, het gebeurde. Ik heb er geen macht over. Dat zou jij moeten weten Ginny," zeg ik.

"Voelt hij hetzelfde voor jou?"

"Weet ik niet."

Een glimlach verschijnt op Ginny's gezicht. "Daar zou ik dan snel achter komen als ik jou was."

"Ik ga douchen en Ginny. Zeg het tegen niemand."

"Ere woord."

Ze haalt haar voet weg en ik sluit de deur. Ik kleed me uit en stap onder de douche. Met een washandje haal ik het bloed van mijn handen en armen. Het bloed verdwijnt in het afvoerputje. Zal hij het overleven? Het moet wel, ik weet niet hoe ik verder moet zonder hem.

Eerst gaat Ronald bijna dood en dan Draco. Waarom heeft Harry die spreuk gebruikt? Waarom ben ik verliefd? Waarom, waarom, waarom?

"Hermione, ik wil ook douchen," galmt de stem van Parvati door de badkamer. Ik kijk gauw naar beneden, geen bloedsporen meer.

Ik stap uit de douche en wikkel de warme handdoek om me heen, mijn natte haar plakt aan mijn huid en is helemaal stijl.

"Je mag," zeg ik tegen Parvati. Ik loop naar buiten en kleed me om, er is niemand.

Nadat ik mijn kleding weer aanheb, want ik wil mijn pyjama nog aan ga ik naar buiten. Mijn haar zit ondertussen weer normaal, ontploft dus. Ik ga nog even naar Draco, ik kan niet slapen zonder te weten of hij buiten levensgevaar is.

Ik loop op blote voeten naar de ziekenzaal en al gauw vind ik het bed waar de jongen in ligt.

Ik pak een stoel en ga naast het bed zitten.

"Hey Hermione," zegt hij zachtjes als hij me herkent.

"Je word toch beter?"

"Ja, natuurlijk," glimlacht hij, oh die glimlach. Ik heb de neiging om zijn hand vast te pakken en nooit meer los te laten, maar ik houd me in.

"Hoelang lig je hier nog?"

"Weet ik niet. Twee daagjes?"

"Ik, ik moet je wat vertellen," mompelt hij. Ik kijk hem aan, ik kan het niet helpen, maar glimlach.

"Mijn uil heet Jean,"

Er gaat een schok door mijn lichaam, dat is mijn tweede naam.

"Ik kon het niet zeggen, omdat ik wist dat het je tweede naam is. Toen ik haar die naam gaf niet, maar later wel," zegt hij zachtjes.

"Ik vind het bij de uil passen, ik mag de uil," lach ik.

"Ik mag de uil ook. Ze heeft mooie ogen," zegt hij.

"Ik mag Harry's uil ook. Hedwig heeft ook mooie ogen en een sterk karakter,"

"Jean is prachtig en lief en gemaakt."
"Hedwig is attent en eerlijk en heeft een goede smaak."
"Jean is," hij stopt even "perfect."

"Hedwig ook, Draco, Hedwig ook."