KUZEN

12.BÖLÜM

Üç gün geçmişti. Sınav için çok çalışmıştım. O ehliyeti almadan durmayacağım.

"Hadi bana soru sor." dedim ve ona doğru döndüm. Abim başını salladı ve sormaya başladı.

"Nasılsın?" Göz devirdim ve koluna vurdum. "Kızım soru sor demedin mi?" dedi. Ona baktım ve gülmeye başladım. Beni rahatlatmak için yapıyordu.

"Abi ya!" dedim.

"Tamam ya!" dedi beni taklit ederek. Sonra soruyu sordu. "Şimdi yolda gidiyorsun ve arkandan, ambulans, itfaiye ve polis geliyor. Hangisine yol verirsin?" dedi. Aslında çok kolaydı ama ben de onunla biraz uğraşacağım.

"Hiç birine vermezdim. Yol benim banane." dedim. Bana şaşkınlıkla baktı. Anında gülmeye başladım. "Ambulansa veririm." dedim.

"Tamam. Şimdi yolda gidiyorsun ve önünde kaza oldu. Ne yapardın?" dedi. Bu konuda panik yapan biri değilim. Soğukkanlı olurdum.

"Aniden frene basmamaya çalışırdım. Dikkatli bir şekilde yanından geçerdim." dedim. Gülümsedi ve arabayı durdurdu. Gelmiştik.

"Ben burada bekleyeceğim. Yine o adamı görürsem sinirim hoplar. Hadi kazan ve gel." dedi. Gülümsedim ve sıkıca sarıldım. Tam çekilecekken yanağımdan öptü. Biraz utansam da belli etmedim ve arabadan indim.

Tüm soruları bilgisayar üzerinden cevapladım. Son soru abimin bana sorduğu ambulans sorusuydu. Onu da hemen cevapladım ve gözlerimi kapatıp çıkan sonucu bekledim.

Bilgisayardan gelen ses ile yavaşça gözümü açtım. Gördüğüm şey ile çığlık attım. Doksan puan ve geçtiniz...

Allah'ım geçmiştim. Ehliyetim vardı. Yani olacaktı ama bitmişti bu çile. Koşarak abimin yanına gittim. Arabanın kabutuna yaslanmış bana bakıyordu.

Koşarak geldiğimi gördi ve gülümseyip bana doğru adım attı. Koşarak kucağına atladım. "Kazandım." dedim.  Beni etrafında döndürdü.  Saçlarımız birbirine karışmıştı.

"Dedim ben sana değil mi?"

"Seni çok seviyorum abim." dedim ve yanağını öptüm. Durgunlaşmıştı aniden. Yanlış bir şey mi yaptım. Kendine geldi ve gülümsedi.

"Ehliyet ne zaman çıkar?" dedim merakla. Hayallerimden bir tanesiydi ehliyet alıp kendi arabamı kullanmak.

"Yarın çıkar. Ben hallderim güzelim." dedi ve beni arabaya cekti. Arabaya binince hemen çalıştırdı ve otobana çıktık.

"Araba almaya gider miyiz?" dedim. Şu an minik bir çocuk gibiydim. "Hayır!" dedi. Ama biraz sesi yüksek çıkmıştı.

"Bağırma sebebin?" dedim ben de sinirle. Durduk yere sinirleniyordu. "Her şeyi hemen olsun istiyorsun!" dedi. Bir şey demedim ve başımı cama yasladım.

Bana baktı, camdan görmüştüm. Sonra tekrar önüne döndü. Eve az bir yol kalmıştı ve kısa sürede geldik.

Evin önünde duran arabaya dikkatlice baktım. Beyza BMW vardı. Kimindi ki bu? Ama benim istediğim arabaya çok benziyordu.

Aklıma gelen şey ile gülümseyerek arkama baktım. "Affet güzelim. Al bu da anahtarı." dedi ve elinde olan anahtarı bana doğru attı. Hemen yakaladım ve arabama bindim. Çok güzeldi.

"Okula gideceğiz." dedi. Başımı salladım ve arabayı çalıştırdım. Sonra abime camdan bağırdım. "Ehliyetim yok ama." dedim.

"Bir şey olamaz. Yarın halledeceğim." dedi. Başımı salladım ve arabayı evin önünden çıkardım. Dönemin sonunda olduğumuz için işlenecek pek bir ders kalmamıştı. Bu nedenle okula çok sık gitmiyorduk.