Το δάκρυ της Σανζελ

7

Την ώρα που έφταναν οι τρεις κρυφά σταλμένοι κι επίλεκτοι τοξότες της βαλιντέ στο μεγάλο παλάτι του σουλτάνου του Αιμάν, γιορτή μεγάλη ήταν κιόλας στημένη εκεί. Η νύχτα είχε πέσει κι όλος ο κόσμος είχε πια παρατήσει τις δουλειές του για να ξαποστάσει και να γλεντήσει μια στάλα. Ο σουλτάνος του Αιμάν είχε προστάξει να μη μείνει νηστικός κανείς, και είχε παραγγείλει να μοιραστεί κρασί σε όλους, πλούσιους και φτωχούς. Κι ο λόγος της γιορτής δεν ήταν ασήμαντος, αφού η τελευταία και μικρότερη από τις συζύγους του είχε γεννήσει γιο, ένα όμορφο ροδαλό μωρό που έδειχνε να είναι γεμάτο υγεία.

Καλύτερη στιγμή λοιπόν δε θα μπορούσαν να είχαν διαλέξει οι τοξότες, που τρύπωσαν στο παλάτι από μια πύλη αφύλαχτη, κοιμόταν μακάρια ο φρουρός που ποτέ δεν ξύπνησε από τον ύπνο του αυτόν τελικά.

Στο χαρέμι δε δυσκολεύτηκαν να εισχωρήσουν αφού οι περισσότεροι ευνούχοι που το πρόσεχαν, ξεφάντωναν κιόλας παρέα με τους φρουρούς. Οι λίγοι δύστυχοι που παρέμεναν ακόμη στα πόδια τους προσπαθώντας να εκτελέσουν τα καθήκοντα τους παρά τη γενική χαλάρωση, βρήκαν τον θάνατο τους τρυπημένοι από τα βέλη των ανδρών που δε λάθευαν ποτέ στον στόχο.

Αθόρυβοι ήταν καθώς παραμέριζαν κουρτίνες και παραπετάσματα, κι άλλες γυναίκες δεν πείραξαν, παρά μόνο τις ανάγκασαν να σωπάσουν. Το γνώριζαν καλά το που έπρεπε να ψάξουν.

Τη Νάτζελ λοιπόν την πέτυχαν την ώρα που έβγαινε από το λουτρό της. Ήταν ντυμένη με μια μαλακή ροζ ρόμπα κεντημένη με ρόδα. Χωρίς λέξη την άρπαξαν κι έγιναν καπνός προτού ξεσπάσει πίσω τους η αναμενόμενη και τρομακτική αναταραχή. Είχε όμως καλούς πολεμιστές και ο σουλτάνος του αιμάν, και κάποιοι από αυτούς παραμένοντας πάντα σε εγρήγορση, άρχισαν την καταδίωξη σχεδόν αμέσως, ρίχνοντας βολές σχεδόν τέλειες πολύ πριν φορτώσουν οι άνδρες τη Νάτζελ στην καμήλα με τις προμήθειες. Το στόμα της ήταν δεμένο κι έτσι λέξη δε μπορούσε να βγάλει, κλοτσούσε όμως και χτυπούσε όποιον μπορούσε προκειμένου να τους ξεφύγει μα χωρίς αποτέλεσμα. Σαν από θαύμα γλίστρησαν μακριά αλώβητοι όλοι τους, ξεκινώντας αμέσως το ταξίδι της επιστροφής τους στη σάρτζα. Μόνο όταν θα παρέδιδαν εκεί σώα τη Νάτζελ θα ολοκληρωνόταν η αποστολή τους και θα έπαιρναν και τα υπόλοιπα χρήματα που τους είχαν τάξει.

-άσε με να κάνω μια βόλτα μόνη στον κήπο, Κάζια. Είναι όμορφη η νύχτα και θέλω να δω τα αστέρια.