Hello ! My Baby Girl .

BAB 32 .

Hello ! My Baby Girl.

Seperti apa yang pembaca berita itu cakapkan bahawa mayat Ijah akan dibawa ke Hospital besar Johor , jadi setibanya En.Edward , En.Fattah , Pn.Erissa dan Pn.Isabella di hospital besar Johor . Mereka terus diberitahu bahawa keluarga Ijah menunggu ke datangan mereka di kampung halaman ibu Ijah iaitu di pontian .

Terus mereka bergerak ke sana dengan menyewa sebuah Van untuk membawa mayat Ijah dan beberapa buah biji kereta untuk mereka dan bodyguard-bodyguard mereka ke sana . Setibanya mereka di kampung Ijah yang diberi alamat oleh ayah Ijah , mereka disambut mesra oleh seisi keluarga Ijah .

Semuanya sedia menunggu kedatangan mereka dengan mayat Ijah , senyuman langsung tak mati dari mulut En.Roslan . Dia tidak menyalahkan mana-mana pihak , dia tahu bahawa jodoh , ajal dan maut semuanya dekat tangan allah .

"Meriah keluarga adik eh bang , best je tengok . "

Komen Pn.Erissa sewaktu kereta yang dibawa oleh suaminya itu mula memarking di hadapan rumah nenek Ijah .

"Assalamualaikum , kenalkan saya Mikhael . Ni isteri saya Nathalia dan kawan saya Alex dan isterinya puteri . Saya ialah keluarga angkat anak encik di Italy ."

Ramah En.Edward pada En.Roslan sengaja mereka tidak menggunakan nama sebenar mereka . Bagi mereka identiti tu harus dijaga .

"Waalaikumsalam , kenalkan saya Roslan dan ni anak-anak saya "

Dikenalkan satu persatu adik-beradik Ijah pada En.Edward .

"--ok lah kalau takde apa-apa bolehlah kita kebumikan mayat adik ."

Ajak En.Roslan . Ditahan sedaya upaya air matanya agar tidak mengalir , dia tidak boleh lemah tika ini . Kesian pada arwah anaknya , tergantung antara dua alam .

"Tiralo fuori "
( Take it out )

Arah En.Edward pada anak buahnya yang lain , bergegas mereka mengeluarkan mayat Ijah dari dalam Van . Terbutang mata Makcik dan Pakcik Ijah apabila melihat keranda yang digunakan Ijah ialah keranda emas dan tulisannya juga emas.  Dalam diam En.Edward dah tersenyum sinis , dia tahu bahawa family Ijah di pontian ini tamakkan duit . Itupun menurut apa yang diceritakan oleh Ijah lah.