This Is Me

Chapter 23.1 Flashbacks- #IHaveACrush

Stephanie's POV

[KINABUKASAN]

Today's the day! Ngayon na yung laban namin. Waaa! I'm so kinakabahan na. Pagkapasok ko palang ng room ay ramdam na ramdam ko na yung pressure. Pero syempre, hini ako nagpa-apekto. Baka may klase pa. Naku! Academics first.

[DISMISSAL]

Nang malapit na yung uwian ay pinatawag ulit kami sa baba. Maghahanda na kami para sa laban mamayang hapon. Kasama ko na si Joy this time. Sinundo pa nga kami ni cute guy. Yiee! Kenekeleg akech. ❤❤❤

Bale, eight kaming ilalaban lahat lahat for the reading profeciency. Apat kada category. So, sa amin, syempre kasama ako along with Ren (1st year), kuya Andrew (3rd year) at ate Kate (4th year).

Sa english naman sina Joy, Gela (1st year), kuya Francis (3rd year) at si kuya Benj (4th year)

Nung nasa faculty na kami ay mas ramdam ko yung pressure. Paano kasi, nagkakagulo kaming mga contestants sa loob. Ay hindi. Sila lang pala yun. Buti ang bait ni ate Kate. Tinuruan pa niya kami ng mga lessons para sa isasagot namin mamaya. At saka nagkausap na kami ni cute guy. Hihi! Small talk nga lang. Like...hello? Kakailang kaya. At nalaman ko na din yung buo niyang pangalan. Kuya Andrew Choi. Ang ganda ng pangalan.

Mga 20 minutes na rin ang lumipas ng bumaba na kami sa school lawn kasi yung service naghihintay na.

Unfortunately, hindi ko katabi si kuya. Si Joy ang nakatabi ko. Pasimple nga akong tumitingin sa kanya.

^/////^

I can't help it. Ang gwapo talaga niya. Parang may itsura talaga siya. At hindi ko namamalayan na napapangiti na pala ako sa sobrang kilig.

[******* HIGH SCHOOL]

[2 HOURS LATER]

OMG! Wooo! Yung brain cells ko ubos na. Grabeng mga tanong oh. Alam mo yung feeling na hinahalungkat yung utak mo just to find the right answer? Gosh! Sumakit ulo ko dun. Literally.

Break time na namin. We were given a one hour break. Yes! I can finally eat. May baon ako. Binaunan ako ni oppa. Take note, luto pa niya. Kaso hindi ko na-enjoy yung pagkain kasi ang lamig sa loob ng auditorium plus yung sakit ng ulo ko pa.

Nagbibigay din ng free food yung school. Gaya ng sandwich at drinks. Dun lang ako natakam. Haha!

Nga pala, katabi ko siya the whole time. Hehe! Kung sinuswerte nga naman si Stephie. Katabi niya yung "crush" niya. Haha! Oo. Aaminin ko, crush ko na si kuya. Kasi naman eh! Ang gwapo talaga niya tapos ang bait pa. Parang tumutugma nga siya sa standards na gusto ko sa isang lalaki.

Nang natapos na yung break ay saka ulit nagpatuloy yung test. Natapos yun ng mga bandang hapon na. According sa mahiwagang watch ko.

And now nasa portion na kami ng announcement ng winners. Wow. Ganun lang pala yun kabilis. Now I know. Ganito pala yung nangyayari sa mga contest.

After nun ay inannouce na yung mga winners. Unfortunately, sa kasamaang palad, kung minamalas nga naman, talo ako. Saklap nun. Todo effort ako sa pagsasagot at anong oras na ako nakatulog kagabi at tinulugan pa ko ni oppa para lang mag-review. Sayang effort.

Pero guess what, first place si crush. Hihi! Nagdiwang nga kaming 3 nila ate Kate. Paano ba yan? May libre kami galing sa kanya. Pustahan pala ah. Panalo kami.

Then siguro mga around 6PM na yun ay umuwi na kami. Kasabay ko syempre si crush along with his other classmate na pinanlaban din. Actually, tahimik lang ako buong byahe namin at nakikinig din sa pinag-uusapan nila.

Ang saya nila kasama. Kahit hindi ako nagsasalita, basta marinig ko lang ang boses ni crush, feeling ko nasa cloud nine ako. Haha!

Hinatid ko sila hanggang sa school kasi madadaanan ko yun papunta ng bahay namin. Nagtaka nga ako. Yun pala may klase pa sila kahit gabi na.

Habang naglalakad ako sa daan, hindi ko maiwasang isipin si cute guy. Grabe. Parang ang swerte ko kasi nakilala ko siya. Waaa! Kinikilig ako. Siguro iisipin nung mga taong makakasalubong ko ngayon na isa na akong baliw. Kasi naman, yung ngiti ko, kulang nalang mapunit na ng tuluyan yung pisngi ko. Ang wide eh. Hays!

Kuya Andrew, I think I have fallen for you . . .