That nerd wants revenge (COMPLETED)

Chapter 15 (Seat)

"Tsk!" anas niya at tumalikod na.

"Akala ko mahihina ang mga nerd. Kakaiba itong babaeng 'to. A-Aray!" I mumbled and touched my right foot.

Ibang klase talagang babae'ng 'yun. Parang isang barako.

Pumunta na ako sa classroom at nakita ko na naman siya. Kausap niya si Stryker at akala mo napaka-inosente dahil sa mga ngiting ipinapakita niya sa kausap niya.

Nakaupo si Stryker sa upuan ko at siya naman ay sa upuan niya.

Tsk! Akala niya naman magugustuhan siya ni Stryker.

Lumapit ako sa kanila at tumikhim upang kunin ang atensyon nila pero hindi man lang natinag ang dalawa sa ginawa ko.

"Go back to your seat, Stryker," I commanded and tap his shoulder.

He just brushed my hand away and didn't even bothered to look at me.

Mas lalo kong nilakasan ang tikhim ko at pagtapik ng malakas kay Stryker.

And that's the moment he noticed my presence and look at me with his questioning eyes.

"What?" He irritatingly asked.

"My seat!" I insisted and pointed to the chair he was sitting on.

"Just a moment bro," He replied.

I creased my brows and look at him suprisingly.

"Stryker! Do you want me to punch you?" I snorted.

"Bro, I said just a moment. It's not yet time. Doon ka na lang muna umupo sa upuan ko," He said annoyingly and pointed his chair.

"May importante lang kaming pinag-uusapan," seryosong saad ni Stryker.

"Importante!? May meeting ba kayong dalawa?" I sarcastically asked.

"Pft!" I saw Miley holding back her laugh.

"What are you laughing at, Nerd?" Inis na tanong ko sa kanya.

"Hah? I'm not laughing," Inosenteng pag-tanggi nito na ikinataas lamang ng kilay ko.

"May kasalanan ka pa sa 'kin," inis na ani ko.

Nagkibit-balikat lamang siya at ibinalik na ang tingin kay Stryker.

Nagsimula ulit silang mag-usap at pinag-patuloy na ulit ang naudlot nilang kwentuhan.

Flirty nerd. Tsk!

Padabog akong umupo sa upuan ni Stryker habang nakatingin pa rin sa kanila nang masama.

"That's my seat!" I irritatingly mumbled.

Naiinip na ako kakahintay sa dalawa pero hindi pa rin sila tapos mag-kwentuhan.

Ano ba talagang pinag-uusapan ng dalawang 'yan? Talagang diyan pa sila nag kwentuhan ah!?

After a few minutes the bell rang. I hurriedly go to my sit and Stryker stood up. Tiningnan ko ng masama si Stryker pero nilagpasan lamang ako nito.

Umupo na ako sa upuan ko at pabagsak kong nilagay ang aking bag sa table ko.

Ginawa ko itong unan at sinadya kong sakupin pati na ang espasyo ng table ni nerd para mas lalo siyang mainis.

Narinig ko naman na nagreklamo siya pero hindi ko na lamang siya pinansin at pumikit na.

'Tss! Bahala ka d'yan. Short-tempered, Nerd!'

LUNA'S POV

Matapos ang nangyari kanina sa garden ay dumiretso na ako sa classroom. Naka-harang si Stryker sa pintuan at kina-kalikot ang kanyang camera.

"Nasira ba?" tanong ko kay Stryker.

Bigla naman siyang napapitlag at tiningnan ako.

"Oh! Miley! Ikaw pala," He blurted.

Tinanguan ko lang siya bilang pagsang-ayon.

"May ita-tanong ako sa'yo, Stryker," seryosong wika ko. Binitawan niya naman ang camera niya na nakasabit sa kanyang leeg at tumingin sa 'kin.

He smiled and ask, "What is it?"

"Hmm. About what happened here a year ago? That incident?" I asked. The smile on his lips disappeared and his face becomes serious.

"Let's not talk about it, Miley," He uttered.

'But it was so important for me. I want to know what happened,' I cried out in my mind.

"Oh okay," I stated.

Umupo na ako sa upuan ko at nakita ko namang sinundan ako ni Stryker at umupo rin sa tabi ko.

"Alam mo kasi nangako ako na hinding-hindi ko na u-ungkatin pa ang nangyari kay Yasmeen. Para na rin kay... kay Luna," wika niya. Seryoso naman akong nakatingin sa kanya at nakikita ko ang concern sa mukha niya.

This person cares about me since we're kids, our first meeting. I'm so glad that he didn't forget me.

"Y-'Yung batang babae sa picture. Kapatid pala siya ni Yasmeen. Pina-kita niya kasi sa 'kin ang picture ng kapatid niya at sobrang saya ko ng malaman kong siya pala 'yung naging first subject ko," He added. Tumango lang ako at nginitian siya.

"Friend mo si Yasmeen?" tanong ko sa kanya. Tumango naman siya at ngumiti.

"Kapatid siya ni Luna eh. Mabait din naman si Yasmeen kaya naging magka-sundo kami. But... she died," nakangiti siya pero ramdam ko ang lungkot sa boses niya.

"Namatay ba siya o pinatay?" I asked directly. Napamulagat naman siya sa biglaan kong tanong at tumikhim.

"A-Actually. S-She was-" natigil siya sa pagsa-salita nang tapikin ni North
ang likod niya.

"Go back to your seat, Stryker," North commanded.

Stryker refuses and North's face was un-explainable. Tsk!

Why is he here again? Role niya ba ang dumating sa bawat mahahalagang nangya-yari sa plano ko?

Sinabihan siya ni Stryker na pumunta sa upuan nito at doon muna umupo dahil hindi pa time.

Napatawa naman ako sa itsura niya. Para namang bata itong isang 'to.

Nag-martsa si North papuntang upuan ni Stryker at pabagsak na umupo.

Tumingin naman ito sa direksyon ko kaya dali-dali ko namang ini-iwas ang tingin ko sa kanya at bumaling kay Stryker.

"I guess, we can't finish our conversation now about Yasmeen. I think North's nose now is on fire," Stryker jokingly said and chuckled.

Natawa na rin ako dahil sa sinabi niya. Tumunog na ang bell kaya tumayo na si Stryker.

"I'll go back to my seat now, Miley," nakangiting saad niya at tumalikod na.

Bumalik na si North sa upuan niya at mabilis na nilagay ang bag sa mesa niya.

Bigla naman akong nainis nang pati ang mesa ko ay sinakop na niya.

Napaka-immature talaga ng taong 'to. Tsk!

Dumating na ang teacher namin para sa next subject na Filipino. May ibang interesado at mayroon din namang wala, gaya na lang nitong katabi ko.

Inilibot ko ang paningin ko sa silid na ito at wala man lang bakas ng ala-ala ng kapatid ko.