Señorita.
No, that's not a title, pangalan ko iyon. It was just an ordinary day, I woke up and went to my graduation and delivered my valedictory speech. But coming down the stage was the biggest plot twist in my life.
I am not just an ordinary girl...
Umupo ako when Clementine waves a hand to me. She's alone at kita sakanya na kanina pa siya dito kahit sakto lang ako sa oras.
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
"Hi." Sabi ko, unsure of what to say.
"Oh, wow, you're really pretty just like what Kuya always tell me." Agad niyang sabi at tipid na ngumiti.
"Thank you, para saan ba ito?" Ngiti ko, I sit properly at inilagay ang sling bag ko sa lap ko.
"May sinabi na ba iyo si Kuya?"
"Uhm, about sa relationship namin?" Hula ko. She shakes her head at hininaan pa ang boses.
"No, about his flight next week. We'll go together in London, sabay kami. Kuya Fred's already there at kami nalang ang iniintay..." Paliwanag niya. "He did not tell you?"
"Tinanong lang niya ako if I'm up for a long distance relationship." Kinakabahan kong sabi, I can't take my stare to Clementine's blue eyes. Singkit din siya but her eye make up is popping her eye color, ang ganda ganda niya and she's also fair.
"Ayaw niya kasing sumama, it's a family matter." Pati siya ay stressed na.
"Urgent ba talaga? Gusto mo ba kausapin ko na? He's avoiding the topic though dapat ay pag uusapan na namin."
Our food comes up at pasta lang iyong sa akin at waffle ang sakanya. Grabe nakakahiya naman, parang ang dami kong kakainin.
"He needs to go. Kaya ikaw na ang kinausap ko because he'll only listen to you." Malungkot niyang sabi. "May tampo siya kay Mommy dahil sa arrange engagement ng ilang taon. And he's mad to Daddy for making his life miserable. He will listen to you, Kuya only listens to you."
Matagal ko siyang tinignan. "What happened? Bakit need niyang umalis?"
"Daddy is suffering with a heart condition. He's in the hospital for months and now na discharged na siya ay gusto niyang andoon kaming mga anak niya." Iling niya. "Daddy needs us now, at hindi kami makausad dahil ayaw ni Kuya."
"Bakit daw?"
There is pain in her eyes. "Because he doesn't want to leave you."
Tulala akong nakaupo sa living room ng boys dorm nila Karlos. Kanina ko pa siya iniintay at ang tagal niyang maligo. Pagkababa niya ay bihis na bihis na siya at pangiti ngiti pa.
"Sunduin natin si Ronna?" He asks and opes the door of his car, nag commute lang kasi ako. Hindi parin akk makapag drive, tangina, hanggang ngayon ay hindi parin mawala ang trauma sa akin na iyon. Ang pagkakasubsob sa akin ni Vaughn sa bubog.
"Sunduin din natin si Lauren." Mahina kong sabi, hindi na ako nag seatbelt at na text ako kay Seth na may pupuntahan lang kami ni Karlos.
Sadie: Hi, baby, punta lang ako kila Karlos. Uwi ka na ba?
Seth: be careful, mamaya pa ako whole day itong conference so i'll be out at 6 pm
