SAUDADE: A Warrior In Every Inch

28- Be Safe

It's 4 am and I wait for him in the couch, antok na antok akong nanonood ng Peppa Pig. When he finally knock, doon ko inayos ang buhok ko.

This is the first time I'm inviting him over for the night. Sa loob ng ilang buwan na consistent siyang dumalaw sa akin sa school ay hindi ko naman naisipang ayain siya dito.

Sinilip ko pa para masigurong siya, Diyos ko! Siya nga!

His hair is neat dahil palagi siyang nagpapagupit. Nagpalit lang siya ng shirt kaya ang white pants at white shoes lang niya ang galing hospital.

"Hi." Namamaos niyang sabi. Tumabi ako para padaanin siya then I carefully close the door. Dim na ang lights ng condo kaya bubuksan ko sana pero pinigilan niya ang kamay ko.

"Masakit ang ulo ko, I really need sleep. Okay na iyang dim lights. I can crash on the couch." Turo niya sa kinauupuan ko kanina.

Hininaan ko ang volume para mas marinig siya. Tinanggal niya ang sapatos niya at itinabi iyon. I give him my extra pair of slippers. Maliit sakanya pero okay naman.

"Did you eat na ba?"

"Nagluto ka?"

"Gusto mo ipagluto kita?" Offer ko, he look so tired! Bumabagsak na ang mga mata niya at hikab siya ng hikab.

"Okay lang talagang dito ako?" Tanong niya. Kasya naman siya sa couch e.

"May guestroom naman. Pwede ka doon." Suggestion ko dahil ang ang isang kwarto ay kay Mama. Iyong guestroom ay kay Esther, hindi ko pa sinisilip pero maayos naman siya sa gamit.

"I'm fine here. Thank you, sobrang inaantok lang talaga ako." Bulong niya. "I will sleep now, if that's okay? Bukas nalang ako kakain. I'll cook. I'm sorry naistorbo kita."

"Wala yun, just make yourself comfortable. If you need anything, katok ka sa kwarto ko." Turo ko sa dulong kwarto. "Ah, goodnight."

"Goodnight, see you in my dreams." Bulong niya pero narinig ko parin iyon. Ngumuso ako para itago ang ngiti.

Hindi ko alam kung bakit late ako gumising the next day dahil alam kong may body clock ako at alarm! Napatayo ako kaagad dahil 10 a.m na!

"Seth? Seth!" Tawag ko sakanya at ipinalupot na ang bathrobe ko sa katawan ko. Umalis na ba siya? Mag shoshower na dapat ako e pero lumabas ako para icheck siya.

His bag is still here pati susi ng sasakyan. I smell a familiar scent, nagluluto siya! And he's not wearing a shirt!

"Sorry! Wala kasi akong dala. I slept with my boxers only, mabuti at di mo ko chineck kagabi." Paliwanag niya at ibinaba ang breakfast sa lamesa.

Kumunot naman ang noo ko. He's still here, but why? I offered him the night so he could rest. But andito parin siya, and he made breakfast for us.

"Goodmorning, Sadie."

"Late na ako sa quiz ko." Kagat labi kong sabi. 9 am ang quiz kong iyon. Hay!

"You have no class for that subject. Iniwan ko ang laptop mong nakaopen kagabi and your schoolbook was open. Nag message ang prof niyo, so hindi ka late sa quiz. You'll take it on Monday."

"What?" Hindi ko makapaniwalang sabi. Nag review ako ng isang linggo para sa wala!

"Sorry, I went through your stuff. Sa may drafting table lang naman. I swear, wala akong inopen na folders. Baka kasi may nakalimutan kang gawin, I just checked." And he eats his portion of our breakfast.

Natahimik naman ako dahil doon. For years living alone here, ngayon lang may umasikaso sa akin pagdating sa pag aaral.

"You don't wanna eat?" Tanong niya.