"သုတ ဒီမွာထိုင္.."
သခင္ကသုတကိုခံုတန္းတစ္ခုေပၚမွာထိုင္ခိုင္းသည္
"ေမာင္ ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္မလား..သြားၾကည့္လို႔ရပါတယ္ သုတဒီမွာပဲေစာင့္ေနမယ္.."
"မၾကည့္ခ်င္ဘူး..ေမာင့္ေၾကာင့္ပါ..သုတအ့ဲလိုကားေတြမၾကည့္ရဲတာက္ုိေမာင္ေမ့လိုက္မိတယ္..အသားေတြေအးေနေသးလား.."
သခင္ကသုတလက္ေလးကိုအရင္ကိုင္ၾကည့္ၿပီး သုတရ႕ဲပါးေလးကိုစမ္းၾကည့္သည္...
"အင္း..သိပ္မေအးေတာ့ဘူး.."
"ဟိုေလ..ေမာင္..သုတေရေသာက္ခ်င္လို႔.."
"ေရ...ေမာင္သြားဝယ္လိုက္မယ္ ခဏေစာင့္ေနာ္.."
"ေရာ့...ဒီမွာ.."
သခင္ထၿပီးေရဘူးသြားဝယ္မလို႔ျပင္လိုက္ေပမယ့္အနားကိုေရာက္လာျပီးေရဘူးလာေပးတ့ဲလက္တစ္စုံ...
"ယာရီ..."
"အင္း..ဒါမေသာက္ရေသးဘူးေနာ္ အသစ္ ဒီကေမာင္ေလးေသာက္လို႔ရတယ္.."
ယာရီကသုတကိုေရဘူးကမ္းေပး၍သုတကလွမ္းယူလိုက္သည္
"ဘယ္သူကေမာင္ေလးလဲ..ယာရီ သူကနင့္ထက္ႀကီးတယ္ေနာ္.."
"အမ္...သူကငါ့ထက္ႀကီးတယ္ ဘယ္ႏွလႀကီးတာလဲ.."
"သုံးႏွစ္ႀကီးတာ.."
".......မဟုတ္တာ...မင္းသခင္ ငါ့ကိုလာေနာက္မေနန႔ဲ..."
သခင္န႔ဲယာရီ စကားေျပာေနတာကို သုတေရဘူးေလးကိုင္ၿပီးဒီအတိုင္းၾကည့္ေနသည္
"တမ်ဴိးေတာ့မထင္န႔ဲေနာ္..အသက္ဘယ္ေလာက္႐ွိၿပီလဲ..."
ယာရီကသခင္ေျပာတာမယံု၍သုတကိုလွည့္ေမးသည္
"25ႏွစ္.."
"ဝါး..တကယ္25ႏွစ္ မထင္ရဘူးေနာ္...ေအာ္ ဒါန႔ဲမိတ္ဆက္ရဦးမယ္...မင္းသခင္မိတ္ဆက္ေပးေလဟာ.."
"အင္း..သုတ သူကဒိုင္ယာရီတ့ဲ ေမာင့္ရ႕ဲသူငယ္ခ်င္း...ယာရီ သူကျမတ္သုတ ငါ့ခ်စ္သူ.."
VOCÊ ESTÁ LENDO
Maung(Completed)
Ficção Geralျမတ္ႏိုးစြာခ်စ္ခ့ဲမိေသာဤလူသားကို"ေမာင္"ဟု႔ေခၚသည္ မြတ်နိုးစွာချစ်ခဲ့မိသောဤလူသားကို"မောင်"ဟု့ခေါ်သည်
