Love Virus( Completed)

Ch-27

👀zawgyi👀

ရိုဏ္းစ်ာန္တစ္ေယာက္ မနက္အိပ္ရာထသည္ႏွင့္ တက္ႂကြလန္းဆန္းေန၏။ ဒီေန႔က႐ုံးပိတ္ရက္ပင္။ ထို့ေၾကာင့္ လြမ္းရယ္ ရိုဏ္း၏မိဘႏွစ္ပါးရယ္ျဖင့္ တေနရာရာသို့သြားရန္ ျပင္ဆင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ မေန႔ကတည္းက လြမ္းအား ေျပာထားသည္။ ဒီေန႔ ဒယ္ဒီတို့အား ဘုရားလိုက္ပို့ေပးမည္ဟုပင္။ ပုဆိုးအကြက္နဲ႔ရွပ္အကၤ်ီအျဖဴကို ဝတ္ထားၿပီး မွန္ထဲတြင္ ေခ်ာေမာလွေသာ မိမိ႐ုပ္ရည္အား ျပင္ဆင္ေနမိသည္။

ဝုန္း!! ႐ုတ္တရတ္ ၾကားလိုက္ရေသာ တံခါးဖြင့္သံ။ ရိုဏ္းစ်ာန္ ၾကည့္မိေတာ့
"လြမ္း....ဘာျဖစ္လို့လဲ..." ထိတ္လန္႔ေနေသာ သူ႔ကိုၾကည့္ၿပီး စိုးရိမ္မိသည္။ ဘုရားသြားပါမည္ဆို ရိုးရိုးဂ်င္းေဘာင္းဘီဒူးျပတ္နဲ႔ စပို့ရွပ္အျဖဴကိုသာ ဝတ္ဆင္ထားပုံေၾကာင့္ သူ မလိုက္ခ်င္ေတာ့လို့လားဟုပင္ စိတ္ထဲေတြးမိ၏။ သို့ေသာ္ သူေျပာလာသည္က
"မွူး.... မွူး ေသနတ္ပစ္ခံလိုက္ရလို့တဲ့....အခု အခုသူေဆး႐ုံမွာ ငါ ငါသြားမွျဖစ္မယ္" စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔စြာေျပာေနေသာ လြမ္းကို ၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္ပူမိသည္။

"ဒါဆို ငါ လိုက္ပို့ေပးမယ္ လြမ္း"
"ဒါေပမယ့္ မင္းက အန္တီတို့ကို..."
"ရတယ္ လြမ္း ငါေျပာလိုက္မယ္" ထို့ေနာက္ ႏွစ္ဦးသား အခန္းထဲမွ ကမူးရွူးထိုး ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။ ေအာက္ထပ္တြင္ အျပင္သြားရန္ ေစာင့္ေနေသာ မာမီတို့ကိုလည္းရွင္းျပလိုက္ၿပီ လြမ္းနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေဆး႐ုံသို့ထြက္လာခဲ့သည္။

ကားေမာင္းေနတဲ့တေလၽွာက္လုံး ေဘးတြင္ စိုးရိမ္မွုႀကီးေနေသာ လြမ္းကို ၾကည့္ၿပီး ရိုဏ္းလည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။ မွူးအခရာဆိုသည္မွာ ငယ္ငယ္တည္းက လြမ္းနဲ႔ခင္လာသည့္သူဆိုေတာ့ ယခုလို စိတ္ပူသင့္ပါသည္။ ထို့ေၾကာင့္ လြမ္းကိုစာနာေသာအားျဖင့္ ကားကိုလည္းအရွိန္ျပင္းစြာေမာင္းႏွင္လာမိသည္။

>>>>>>>>>>>>>

လူနာကုတင္ေပၚတြင္ ေဆးပိုက္တန္းလန္းမ်ားျဖင့္ လဲေလ်ာင္းေမ့ေလ်ာ့ေနသာ မွူးအခရာေဘးတြင္ မွူး၏လက္ကိုကိုင္ကာ ျဖဴေလ်ာ့ေသာမ်က္ႏွာျဖင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေပးေနေသာ ျမဴ။ အခုခ်ိန္ထိ သတိမရေသးေသာ မွူးေၾကာင့္ ျမဴ လြန္စြာစိတ္ပူေနမိသည္။ တညလုံးလည္း အိပ္မရ။ မွူး၏နားမွာသာ ထိုင္ရင္း ေသြးေရာင္ေတာင္မရွိဘဲ ျဖဴစြတ္ေနေသာ ေကာင္ေလးကို ျမဴ ဝမ္းနည္းစြာၾကည့္ေနမိသည္။