Love Virus( Completed)

Ch-49

👀Zawgyi👀

မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့မီးေရာင္ေအာက္ ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းလမ္းကေလးေရွ႕တြင္ ကားေလးတစ္စီးရပ္တန္႔သြား၏။ ထိုကားေလးထဲမွ ေကာင္ေလးႏွစ္ဦးမွာ ေခတၱတိတ္ဆိတ္ေနသည္။ lover seatမွာ ထိုင္ေနသည့္ ေမာ္ကြန္းမွာ seat beltကို ဆုပ္ကိုင္ထားရင္း ၿငိမ္သက္ေနသည္။ ထို့အတူ ေဘးမွ ထည္ဝါမွာလည္း တိတ္ဆိတ္လ်က္။

"ဟို..... လိုက္ပို့ေပးတာေက်းဇူးတင္ပါတယ္" တိုးညင္စြာၾကားရသည့္အသံေၾကာင့္ ထည္ဝါ လွည့္ၾကည့္မိသည္။ ေမာ္ကြန္းကေတာ့ ဒက္ရွ္ဘုတ္ကိုသာ ငုံ႔ၾကည့္လ်က္ပင္။

"မနက္ျဖန္ ငါ့အတြက္ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္လာေပးလို့ရမလား"

ထည္ဝါ့စကားအဆုံး ေမာ္ကြန္း ေမာ့ၾကည့္လာသည္။ ထည္ဝါကေတာ့ ေမာ္ကြန္းအား ​ရွုတည္တည္မ်က္ႏွာထားျဖင့္သာ ၾကည့္ေနသည္။ ေမာ္ကြန္း တခါခါက် သူ႔အားနားမလည္။ မိမိအေပၚ တခါခါ ေကာင္းတတ္ေပမယ့္ တခါခါက် မခံခ်င္ေအာင္ေျပာတတ္သည္။ ဒီလူစိတ္မမွန္ဘူးဟုသာ စိတ္ထဲေကာက္ခ်က္ခ်မိ၏။

"ငါေျပာတာၾကားရဲ့လား"

သူ႔အေၾကာင္းေတြးေနတာနဲ႔ သတိလက္လြတ္ေတာင္ျဖစ္သြားရသည္။ ေမာ္ကြန္းလည္း အင္းအင္းဟုသာေျဖၿပီး ကားေပၚက ဆင္းလာခဲ့သည္။ ဒါေတာင္ စိတ္ထဲတမ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေနေသး၏။ အသက္ရွုတာဘဲျမန္လာသလိုလိုပင္။ ကိုယ့္ဘာသာဘဲစိတ္ထင္ေနတာမ်ားလား။

ကားထဲကလူမွာေတာ့ ထြက္သြားေသာ ေကာင္ေလးကိုၾကည့္ၿပီး ခပ္ျပဳံးျပဳံးျဖင့္ပင္။ အေမွာင္ထဲ ထိုေကာင္ေလး၏အရိပ္ေပ်ာက္သြားသည္အထိ ထည္ဝါၾကည့္ေနမိသည္။ သူ႔အားမေတြ႕ေတာ့ဘူးဆိုမွ ထည္ဝါ ကား​ေမာင္းထြက္လာလိုက္သည္။

×××××

ဟိုတယ္၏ restaurantျဖစ္ေသာ vip roomအတြင္း နိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္တစ္ဦးနဲ႔ေတြ႕ဆုံေနေသာ လၽွမ္းဒီပါ။ ညဘက္ေလာက္က်မွ ထိုဧည့္သည္က ေရာက္လာ၍ အလုပ္ကိစၥေဆြးေႏြးေနသည္မွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္လင့္ေနေလၿပီ။ အေရးႀကီးကိစၥရယ္မို့ လၽွမ္းဒီပါလည္း ထိုအလုပ္ကိုသာအာ႐ုံစိုက္ေနရသည္။

"So I think you want to come to Paris for your project"

ထိုဧည့္သည္၏ကမ္းလွမ္းခ်က္စကားေၾကာင့္ လၽွမ္း အနည္းငယ္ေတာ့မွိုင္ေတြသြားသည္။ အလုပ္ကိစၥအေရးႀကီးတာသူသိသည္။ သို့ေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္း သြားရဖို့ဆိုတာက...