Love Virus( Completed)

Ch-67

👀Zawgyi👀

Rangoon tea ဆိုင္အတြင္း လူအနည္းငယ္ရွင္းသည္။  မွူးနဲ႔လြမ္းမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အေနအထားျဖင့္ ေကာ္ဖီေသာက္ေနၾက၏။ ယေန႔မွာေတာ့ ႏွစ္ဦးလုံး၏မ်က္ႏွာကရႊင္လန္းေနသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆို ႏွစ္ေယာက္လုံး ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုယ္စီနဲ႔ေလၽွာက္ရမည့္လမ္း ရည္ရြယ္ထားေပလို့ပင္။

"မင္းကိုၾကည့္ရတာ အဆင္ေျပေနတယ္ထင္တယ္ ဘယ္လိုလဲ မင္းနဲ႔ကိုျမဴကို အိမ္ကလက္ခံလိုက္ၿပီလား"

လြမ္းေမးေတာ့ မွူးကျပဳံးရင္းေခါင္းညိမ့္လာပါသည္။

"ဟ!! ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဒါဆို မင္းတို့ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္လိုဆက္လုက္ၾကမွာလဲ"
လြမ္းက ဝမ္းသာအားရေမးေတာ့ မွူးက ေကာ္ဖီတစ္ငုံေသာက္ကာ စားပြဲေပၚျပန္တင္ၿပီးစကားဆက္၏။

"ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါနဲ႔ကိုကို ေဖေဖ့ရဲ့လုပ္ငန္းေတြကို အတူလုပ္မယ္လို့စဥ္းစားထားတယ္ ေဖေဖကလည္း လက္လႊဲခ်င္ေနၿပီေလ လက္ထက္ဖို့ကိစၥကေတာ့ ေအးေဆးမွဘဲ စီစဥ္ေတာ့မယ္ ငါတို့အတြက္အဲ့တာကအေရးမႀကီးေသးဘူးေလ အေရးႀကီးတာ ေဖေဖနဲ႔ေမေမလက္ခံေပးဖို့ဘဲ"

ေျပာေနရင္း မ်က္ႏွာထက္ေပၚလာတတ္သည့္ အျပဳံးတို့က လွပေန၏။ ထိုသို့ ျမင္ရေတာ့ လြမ္းလည္းဝမ္းသာသြားရပါသည္။

"ဒါဆို  ငါ့သူငယ္ခ်င္းေလးကို ငါစိတ္ခ်လို့ရၿပီေပါ့"
"မင္းကလည္း ဘယ္လိုႀကီးေျပာလိုက္တာလဲ မသိရင္ တစ္ေနရာရာကို ထြက္သြားမွာက်.... ဟင္...မင္း မဟုတ္မွ ဆုံးျဖတ္ၿပီးၿပီလား"

မွူးေျပာေနရင္းမွ စဥ္းစားမိျခင္းပင္။ လြမ္းကေတာ့ ျပဳံးလ်က္ပင္။

"ေကာင္းပါတယ္ကြာ အခုလို ပညာေတာ္သင္အခြင့္အေရးကိုလက္မလြတ္ေတာ့တာ.... ဒါနဲ႔ သူကေရာ"

မွူးေမးခ်င္တာကို သိသည္ေၾကာင့္ လြမ္းအျပဳံးမပ်က္ေပ။ သူ ထိုသို့ေမးလာမည္ကိုလည္း သိၿပီးသားပင္။

"ငါ ဟိုမွာ ပညာသင္ၿပီးတာနဲ႔ဒီျပန္လာမွာပါ သူသာငါ့ကိုခ်စ္ရင္ ငါ့ကိုေစာင့္ေနလိမ့္မယ္"

လြမ္းမ်က္ႏွာထက္မွာေတာ့ေက်နပ္သည့္အရိပ္ေယာင္တို့ ျဖတ္သန္းေန၏။ ၾကည့္ရတာ ေသခ်ာတဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုခ်နိုင္ခဲ့ၿပီထင္သည္။